Kolekcja

Moje zbiory nie są zbyt wielkie. Ale udało mi się zebrać około 50 aparatów aparatów fotograficznych z których najstarszy pochodzi z 1902 roku. Jest to wykonany z drewna No 3 BUSTER BROWN 2 1/4 X 3,1/4 BOX CAMERA. W kolekcji mam parę Praktic, w tym pierwszy model wyprodukowany od 1950 r. Mam jeszcze parę światłomierzy i fleszy i inne akcesoria.
Strona jest sukcesywnie rozbudowywana. Staram się również podawać linki do innych źródeł. Opisy do eksponatów też powstały w dużej części na podstawie informacji z podanych linków.

Więcej:
http://piercevaubel.com/cam
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Camerapedia
http://www.butkus.org
http://www.collection-appareils.fr
http://photo.even.free.fr/
http://www.rangefinderforum.com/forums/forumdisplay.php?f=116
http://rangefinderforum.com/classics/forum/messages/board-topics.html
http://lippisches-kameramuseum.de/index.html
http://www.thecamerasite.net/index.htm
http://aparatyanalogowe.pl/

Foto1: 

AMI

"Ami” był po prostu nowocześniej wyglądającą wersją "Druha". Produkowano go w latach 60. Do wykonania obudowy zastosowano "styropol" czyli polistyren wysokoudarowy. Aparat był lżejszy od Druha i bardziej elegancki. Ale jego parametry nie poprawiły się.

Dane techniczne
- format 6x6 (4,5x6)
- obiektyw jednosoczewkowy 1:8/75mm fix focus
- przysłony otworkowe 8 i 16
- migawka około 1/50sek
- kontakt synchronizacyjny do lampy błyskowej

Dane eksponatu:
Aparat z futerałem i bez s/n kupiłem za 30pln. Sprawny, brakuje tylko znaczka na przedniej ściance.

Więcej:
http://mradamczyk.one.pl/polskie/ami.htm
http://www.optyczne.pl/182.1-artyku%C5%82-Historia_WZFO_%E2%80%93_czyli_...
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Ami_%28WZFO%29
http://aparatyanalogowe.pl/content/ami-66-0

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 

Agat 18K

Pół-formatowy (18x24mm) prosty aparat małoobrazkowy Agat 18K produkowany był w zakładach BeLomo od 1988 roku. Był następcą Agata 18 i praktycznie różnił się osłoną obiektywu, którą powiększono tak aby osłaniała również spust migawki. Ponadto osłona obiektywu w Agacie 18 była przezroczysta, a Agat 18K dostał czarna osłonę. Aparat posiadał centralną migawkę o jednym czasie i obiektyw Industar 104 2,8/28 mm z regulowaną do 16 przysłoną listkową. Nie posiadał dalmierza a jedynie skalę od 0,9m. Do aparatu stosowane były filmu 35mm typu 135 umożliwiające wykonanie 72 zdjęć.
Jego producent, czyli MMZ (Mińskie Zakłady Mechaniczne ) zostały założone w 1957 roku. Zaczęto od produkcji szkła optycznego i aparatów, które zostały opracowanych przez GOMZ. W 1971 r. zmieniono nazwę na BelOMO (Białoruskie Zakłady Optyczne i Mechaniczne) z siedzibą w Mińsku, stolicy Białorusi (była republika radziecka). Najbardziej znanym produktem była Czajka (również aparat pół-formatowy).
Aparaty Agat nie były w Polsce zbyt popularne. Bakelitowa konstrukcja jest bardzo prosta, ale wymiana filmy wymaga trochę wprawy.

Dane eksponatu
Brak s/n, aparat dostałem od Mikołaja.

Więcej
http://www.collection-appareils.fr/belomo/html/agat_18k.php
http://www.collection-appareils.fr/belomo/html/agat_18.php
http://camerapedia.wikia.com/wiki/BeLomo
http://blog.bkspicture.com/review_Belomo_Agat_18.html

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 
Foto6: 

Agfa Standard 254

Aparaty Agfa Standard produkowane były w latach 1926-31 w kilku wersjach konstrukcyjnych.
model 204 – na błony cięte 6x9cm
model 208 – na błony cięte 9x12cm
model 254 – na film zwojowy typ 120.
model 258 – na film zwojowy typ 116

W kolekcji posiadam Agfa Standard typ 254. s/n HC579
Typ filmu – zwojowy typ 120
Wymiar kadru – 6x9cm
obiektyw – Agfa Anastigmat Trilinear F:4,5/10,5cm s/n 362123
Migawka centralna Gauthier 1/2s , 1/5, 1/25, 1/50, 1/100, T, B.
Przysłona regulowana – 4,5 do 32

Aparat kupiłem w zasadzie sprawny. Brakowało jedynie celownika ramkowego. Nabyłem drogą kupna za 75pln + koszty transportu.

Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Agfa
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Agfa_Standard
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-20024-Agfa_Standard%2... http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-1698-Agfa_Standard%20...
http://www.butkus.org/chinon/agfa/agfa_standard_roll_film/agfa_standard_...
http://www.appcott.co.uk/VINTAGE6X6/AGFA/AGFA-STANDARD/1928AGFA-STANDARD...
http://www.fellsphotovintage.co.uk/AGFA/AGFA-STANDARD/1928AGFA-STANDARD.htm
http://camera-wiki.org/wiki/Agfa_Standard
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-3230.html
http://www.rolandandcaroline.co.uk/standard.html

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 
Foto6: 
Opis6: 

Uszkodzone mocowanie celownika ramkowego. Samej ramki też już nie dostałem.

Alfa WZFO

Alfa. Aparat małoobrazkowy, jedno z największych osiągnięć WZFO Warszawa. Produkowany w latach 1962-64 i po modyfikacji jako Alfa 2 w latach 64-65. Aparat nie miał oszałamiających parametrów technicznych, ale miał dość ciekawą konstrukcję. Posiadał aluminiową obudowę lakierowaną na różne kolory. Ciekawa była osłona obiektywu (niestety jej nie mam), która można było używać również jako osłony przeciwsłoneczną. Jest bardzo poszukiwany przez kolekcjonerów, a cena w dużym stopniu zależy od koloru obudowy. Używałem Alfy w latach 60' i trzeba przyznać, że Smena miała lepsze parametry. W aparacie trzeba było okresowo dokręcać wkręty, dopiero zabezpieczenie ich lakierem pomogło.... Ale jakoś działała przez parę lat....

Alfa (1962-64)
- typ – kompakt
- format negatywu - 24x36 mm (błona typu 135)
- obiektyw - Euktar 45mm f/4,5
- przysłona - od 4,5 do 11
- migawka centralna - 1/30, 1/60, 1/125 s i B
- sanki i gniazdo synchronizacji lampy błyskowej
- minimalna odległość fotografowania - 1 metr
- licznik zdjęć

Dane eksponatu
s/n 13583, widoczne uszkodzenia (zarysowania obudowy, pogięty pierścień przysłony, ale działa.
Koszt nabycia 89 zł

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Alfa
http://pl.wikipedia.org/wiki/Alfa_%28aparat_fotograficzny%29
http://aparatyanalogowe.pl/content/polskie-aparaty-fotograficzne/alfa-0
http://members.iinet.net.au/~beatajacek/alfastrona.htm
http://mradamczyk.one.pl/polskieaparaty.htm#WZFO
http://www.pbase.com/cameras/wzfo/alfa_2
http://aparatyanalogowe.pl/content/polskie-aparaty-fotograficzne/alfa-0

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 

Atlantic

Inżynier mechanik Karl Foitzik (ur. 1909 w Schombergu) założył w Lubece Foitzik-Kamerawerke. Wyprodukował tam 600 modeli aparatów Foica, Foizica i Unca. Początkowo miał duże problemy z optyką firmy Steinheil. W 1950 przeniósł firmę do Trewiru (Trier), gdzie zatrudnił początkowo 20 pracowników.
Firma produkowała kilka modeli aparatów i akcesoria: samowyzwalacz, dalmierze i wizjer. W roku 1953 przejęła zakłady optyczne Optische Werkstätte Janetzki. W czasach świetności zatrudniała 150 pracowników i eksportowała aparaty do 60 krajów. Karl Foitzik zginął w wypadku samochodowym w 1955 roku, jego żona prowadziła firmę do 1958 r.
Aparat z kolekcji pochodzi z produkcji w Trewirze (Foitzik-Kamerawerke, Trier AB). Produkcja lata 1950 - 58.
Atlantic jest to aparat mieszkowy na na filmy zwojowe 6x6 typ 120. Obiektyw: Foinar 4,5/75, migawka Vario B, 1/25, 1/75, 1/200, synchronizacja do lampy błyskowej.

Dane eksponatu z kolekcji:
Aparat bez s/n. Kupiony jako sprawny za 51 zł.

Więcej
http://www.camerapedia.org/wiki/Foitzik
http://www.thecamerasite.net/03_Folder_Cameras/Pages/reporter.htm
http://www.flickr.com/photos/15241289@N03/1611055799/in/pool-camerapedia/
http://photo.even.free.fr/col_app.php?type=fein&title=Feinmechanische

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 

Balda Frontbox model 4

Producent Balda-Werk / Drezno produkował aparaty typu box od 1930. Produkowano w sumie 4 wersje różniące się przednim panelem. Model z kolekcji, pokazany na zdjęciu produkowany był od roku 1938.
Jest to aparat na filmy zwojowe typu 120 o kadrze 6x9. Prosta migawka typu rotary o jednym czasie i B.
Wyposażony jest w dwusoczewkowy obiektyw Peryskop 1:11 stałym ustawieniu odległości (fix focus). Nie ma gniazda synchronizacji flesza. Jako wyposażenie dodatkowe produkowano filtr żółtozielony nakładany na obiektyw.
W obiektyw Periskop wyposażony był tylko model 4, pozostałe modele miały prostsze obiektywy typu Meniskuslinse (monokl). W aparatach Balda Box stosowano ciekawe rozwiązanie, wewnątrz obudowy umieszczony był specjalny klucz do przesuwu filmu.

Dane eksponatu
Aparat dostałem od Maćka mechanicznie sprawny, przetarta okleina, nie ma s/n. Wymagał oczyszczenia i konserwacji obudowy.

Więcej:
http://lippisches-kameramuseum.de/Balda/Balda_Frontbox1.htm
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Balda
http://www.dresdner-kameras.de/firmengeschichte/firmen/firmen.html
http://photo.even.free.fr/col_app_balda.php?item=APP0902#box
http://www.collection-appareils.fr/general/html/listeB_imagettes.php#Balda

Foto1: 
Opis1: 

2 wizjery umożliwiały dowolne ustawienie kadru.

Foto2: 
Opis2: 

Prosta obsługa. Na górze pokrętło do przewijania filmu, a po wizjerem kolejno od góry: przełącznik migawki (jeden czas i B), przełącznik przysłony (2 pozycje) i spust migawki.

Foto3: 
Opis3: 

Po otwarciu tylnej pokrywy

Foto4: 
Opis4: 

I kompletne wnętrze aparatu

Foto5: 
Opis5: 

I ciekawostka Baldy, kluczyk do przewijania filmu i jego miejsce przechowywania.

Beirette Electronic

Pod marką Beirette firma Kamera-Fabrik Woldemar Beier produkowała w NRD, w latach 1958 - 1980 kompaktowe modele aparatów 35mm.
W 1980 roku fabrykę upaństwowiono i została włączona do Kombinatu VEB Pentacon Dresden. Rozpoczęto produkcję aparatów elektronicznych, które były tam produkowane do roku 1988.
Model Beirette Electronic produkowany był od roku 1981, model został wyposażony w regulowaną przysłonę, a poziom oświetlenia był sygnalizowany diodą LED w wizjerze. Zakres czasów migawki od 4 do 1/500 sekundy. Obiektyw - Meritar 2,8/42mm.

Dane eksponatu
s/n 021372
Dostałem aparat sprawny, były tylko problemy ze stykami baterii.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Beier_Beirette_Electronic
http://www.flickr.com/photos/alf_sigaro/503667145/in/pool-camerapedia/
http://www.retrography.com/beier.htm
http://licm.org.uk/livingImage/Beirette_JNR.html
http://www.collection-appareils.fr/beier/html/beirette_electro.php
http://www.beier-kamera.de/html/kleinbildkameras_24_x_36.html

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 

Beltica

Beltica (pierwszy model)
Beltica to małoobrazkowy aparat (na filmy typu 135 - 35 mm) i był to jeden z pierwszych produktów wschodnioniemieckiej VEB Belca-Werk, poprzednia nazwa Balda-Werk Max Baldeweg, w Dreźnie.
Ciekawym rozwiązaniem jest regulacja pochylenia wizjera optycznego aparatu w celu korekcji pionowej paralaksy. Inną cechą było umieszczenie spustu migawki w górnej części korpusu aparatu, co w aparatach mieszkowych nie było wtedy spotykane. Oprócz ustawienia B, zapewniono tryb T. W tym trybie przycisk zwalniający musiał być naciśnięty dwa razy, po raz pierwszy i drugi otwór do zamykania migawki.
Identyczne aparaty zostały wyprodukowane w tej samej fabryce w Dreźnie w latach 1946 / 50 pod marka Balda. Nazwa aparatu została zmieniona z Belca na Beltica po rozstrzygnięciu sporu o znak towarowy.

Dane eksponatu
Rok rozpoczęcia produkcji modelu 1951
Producent VEB Belca-Werk Dresden dawniej Balda-Werk
Film: 35mm
body s/n 140726
Obiektyw Tessar 2,8/50 s/n 3792554 Cena nabycia 56zł. Pęknięta soczewka celownika, naprawa układu przesuwu filmu

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Baldina
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Belca_Beltica
http://www.retrography.com/beltica.htm
http://www.collection-appareils.fr/Belca/html/beltica_I.php

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Pod celownikiem widać koło do ustawiania korekcji paralaksy

Foto3: 
Opis3: 

Widok wnętrza

Coronet

Coronet to brytyjski producent aparatu z siedzibą w Birmingham. Firma została założona w 1926 roku przez F. W. Pettifer. Budowała tanie aparaty typu box i aparaty mieszkowe do 1967 roku. Po wojnie współpracowała z francuską firmą Tiranty, aby uniknąć ograniczeń w imporcie. Dlatego niektóre modele aparatów Coronet produkowane były również we Francji, z optyką Boyer. Coronet produkował również fimy pod własnymi markami, w tym Corochrome. Aparat z kolekcji ma prymitywny mechanizm wysuwu obiektywu, jeden czas migawki. Jest to model produkowany od 1926 roku.

Kupiony ze sprawną migawką z zaciętym wysuwem obiektywu. Koszt nabycia 79zł.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Coronet_%28folding_120%29
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-10499-Coronet_Folding...
http://www.flickr.com/photos/tigerweet/68431037/in/pool-camerapedia/
http://www.lomography.com/magazine/cameras/2009/09/03/coronet-rapide

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 

Czajka II

Czajka był to aparat półformatowy produkowany przez MMZ (Mińskie Zakłady Mechaniczne) od 1967 roku. Konstrukcja powstała na cześć pierwszej kosmonautki Walentyny Tiereszkowej. W 1972 fabryka zmieniła nazwę na BeLomo. Aparat podlegał ciągłym modyfikacjom.
Aparat Czajka – produkowano w latach 1965-67 i wykonano 171 400 egz. Produkowano 2 wersje konstrukcyjne.
Czajka II z wymienną optyką (obiektyw montowany na gwint) produkowany był w latach 1967-72 (wyprodukowano 1 250 000 egz w 6 wersjach konstrukcyjnych)
Czajka 3 ze światłomierzem (wyprodukowano w latach 1971-73 600 000 egz w 3 wersjach)
Czajka 2M o konstrukcji identycznej jak Czajka 3, ale bez światłomierza. W latach 1972-74 wyprodukowano 351400 egz w 2 wersjach.

Specyfikacja techniczna wszystkich modeli jest zbliżona, podaję ją dla modelu Czajka II
- film 35 mm typu 135
- wymiary klatki 18x24mm
- obiektyw Industar -69 28mm f/2.8
- ostrość, ustawiana ręcznie pierścieniem od 0,8m
- -migawka centralna centralna czasach 1/30, 1/60, 1/125, 1/25 i B ustawiana ręcznie i zwalniana przyciskiem na ściance przedniej
- celownik lunetkowy
- gniado synchronizacji flesza
- licznik zdjęć
- szybki naciąg
Przewijanie powrotne, pokrętłem umieszczonym w dolnej pokrywie (z pamięciówką)

Dane eksponatu:
Czajka II s/n 0170342, egzemplarz sprawny.
Aparat dostałem od Pawła. Po oczyszczeniu listków migawki smarowaniu działa prawidłowo.

Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Chaika-II
http://www.sovietcams.com/index.php?522272321
http://www.fotoua.com/1camera.php?usl=&usl1=&st=7&rd=4&seek2=27&seek1=0
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard.php?id_appareil=...

Foto1: 
Opis1: 

Czajka II, widok z przodu

Foto2: 
Opis2: 

Czajka II, w spodniej części umieszczono tarcze do zapamiętania czułości włożonego filmu i powrotnego przewijania filmu.

Foto3: 
Opis3: 

Czajka II, wnętrze aparatu

Foto4: 
Opis4: 

Czajka II. Obiektyw mocowany na gwint. Zespół z listkami migawki centralnej umieszczony był za obiektywem, a sterowanie pod górną pokrywą aparatu.

Druh

Druh to prosty, polski aparat fotograficzny na film typu 120, produkowany po II wojnie światowej (od 1956 r.) przez Warszawskie Zakłady Fotooptyczne, a dokładnie w filii WZFO w Brzozowie. Produkowany był w dwóch wersjach: Druh (starszy model) i Druh Synchro wzbogaconej o gniazdo synchronizacji i sanki do lampy błyskowej.
Jest to aparat skrzynkowy zbudowany na wzór niemieckiego aparatu Pouva Start. Wykonuje zdjęcia w formacie 6x6, a ze specjalnym adapterem również 6x4,5. Druh i Druh Synchro należą do światowej "rodziny" bakelitowych aparatów skrzynkowych z wykręcanym tubusem obiektywu, która to wywodzi się konstrukcyjnie i wzorniczo z przedwojennego francuskiego aparatu Photax II Blindè. Przez to też należy do stylu wzornictwa art deco.
Aparat ten, podobnie jak czeski Pionyr i niemiecki Pouva stworzony był z myślą o młodych fotoamatorach pragnących uwiecznić ważne chwile. Spełniał rolę dzisiejszego aparatu kompaktowego. Pomimo zaledwie dwóch dźwigni regulacyjnych, fotografujący popełniali często błędy i wykonywali nieostre i poruszone zdjęcia. Aparaty tego typu nie posiadały zabezpieczeń przed wykonaniem dwóch zdjęć na jednej klatce filmu.
W kolekcji mam Druha synchro. Posiadałem w latach 50' pierwszy model Druha, bez synchronizacji i z aluminiowym przyciskiem spustu migawki. Niestety zostało mi tylko parę zdjęć. Ten najstarszy model jest trudny do zdobycia, łatwiej dostępne są Druhy synchro.
Eksponat nabyłem sprawny za 20zł.

Dane techniczne
- format negatywu 6x6 i 6x4.5 cm
- obiektyw "Bilar" wysuwany, dwusoczewkowy standard 1:8/65 mm w układzie peryskop
- przysłona otworkowa 8, 16
- migawka centralna około 1/50 i B
- sanki i gniazdo synchronizacji lampy błyskowej (Druh Synchro)
- stałe ustawienie ostrości na kilka metrów z dużą hiperfokalną

Więcej
http://pl.wikipedia.org/wiki/Druh
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Druh_Synchro
http://www.mojezabytki.webpark.pl/druh.htm
http://wojzo.pl/?druh,4
http://mradamczyk.one.pl/polskie/druh.htm
http://www.polskieaparaty.republika.pl/druhfolder.htm
http://www.zgapa.pl/zgapedia/Druh.html
http://aparatyanalogowe.pl/content/polskie-aparaty-fotograficzne/druh-1

Foto1: 
Foto2: 

EXA 1b

Exa 1b jest lustrzanką jednoobiektywową 35mm, produkowaną w latach 1977/85 w byłej NRD przez VEB Pentacon. Jest to kontynuacja serii Ihagee Exa.
VEB Pentacon udzielił licencji na montaż aparatów Exa firmom Certo Camera Werk i Dresden-Großzsachwitz. Aparaty produkowane przez Certo mają numery seryjne zaczynające się literą C. Certo wyprodukował póżniejsze serie Exa 1b ver. 4,4 i wszystkie aparaty Exa 1c ver. 4,5. Model Exa 1b otrzymał czarne plastikowe płyty górne i dolne.
Korpus modelu Exa 1b ver. 4.1 (wg portalu Andrzeja Wrotniaka) jest praktycznie identyczny z Exa Ia, zmieniono jedynie dzwignię szybkiego naciągu filmu, obiektyw jest mocowany na gwint M42, w miejsce tradycyjnego bagnetu Exakty. Aparat posiada wewnętrzne sterowanie automatycznej przysłony obiektywu. Exa 1b wykorzystuje typowe standardowe celowniki Exakty z matówką oraz pryzmatu. Standardowo wyposażano go w obiektyw Meyer Domiplan, a także w obiektywy Tessar, Makinon i Super Takumar.
Ogółem dostępne były 4 wersje konstrukcyjne różniące się nieco wyglądem (opisy w podanych linkach). Wersja 4.1, a taką mam w kolekcji produkowano w latach 1977 - 83 i wykonano 206400 aparatów. Był to aparat o zgrabnej konstrucji, niestety uproszczona konstrucja migawki, aparat nie miał roletek, wykorzystywał podnoszone lustro zapewniała kiepski zakres czasów ekspozycji.

Specyfikacja techniczna
- Mocowanie obiektywu: gwint M42x1
- Ustawianie ostrości:matówka, z możliwością wymiany na pryzmat,
- Migawka: jakko roletki o pionowym ruchu użyto lustra, ze względu na to prędkość maksymalna jest ograniczona do 1/175, wciśnięcie do połowy spustu migawki pozwala na podgląd głębi ostrości
- Czasy migawki: 1/30-1/175 + ustawienie B: Pokrętło pod pokrętłem zwrotnego przewijania filmu
- Spust migawki: z lewej z przodu aparatu, blokowany dzwignią umieszczoną w tylnej części
- Dźwignia szybkiego przewijania fimu o krótkim skoku
- Licznik klatek: na gałce przewijania, regresywny
• Lustro: podnoszone i niepowracające. Lustro stanowi część mechanizmu migawki. Po zwolnieniu migawki lustro podnosi się jak w konwencjonalnych SLR równocześnie pełni funkcję pierwszej roletki, otwór zamykany jest przez drugazasłonę. Aparat nie posiada klasycznych roletek
- Synchronizacja flesza Gniazdo: M i X, ustawienie na pokrętle ustawienia migawki
Inne: tarcza pamięci typu filmu; gniazdo statywu 1/4 cala;mocowania do paska; Przetłoczenie na na tylnejpokrywie: "Made in GDR"
- Korpus: metalowy, waga:ok. 730g
- • Obiektyw: Standardowy obiektyw Domiplan (Meyer Optik), 50mm f/2.8, 3 elementy optyczne, gwint filtrów: 40.5mm, mocowanie gwint M42, sterowanie przymykaniem przysłony
- Jasność: f/2.8-f/22
- Zakres ostrości: 0,75-12m + inf

Dane eksponatu:
EXA 1b (korpus) ver 4.1 s/n776382 (produkcja ok 1982). Korpus aparatu nie ma widocznych śladów użytkowanie, uszkodzony jest jedynie pierścień licznika. Cena zakupu 60PLN.

Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Exa_1b
http://www.wrotniak.net/photo/exakta/exa-serial.html
http://camera-wiki.org/wiki/Exa_1b
http://www.exaklaus.de/exa1b.htm
http://captjack.exaktaphile.com/Exa%20I%20Page.htm
http://www.exakta.org/org35/orgexa/orgexa.html
http://photo.net/classic-cameras-forum/00XJih
http://www.collection-appareils.fr/general/html/listeH_imagettes.php#Ihagee
http://www.exaktapages.com/
http://www.butkus.org/chinon/exa/exa_1a/exa_ia.htm
http://www.dresdner-kameras.de/ihagee_exakta/exa/exa.html

Foto1: 
Opis1: 

Z prawej strony widoczny spust migawki, a z lewej gniazdo synchronicacji flesza

Foto2: 
Opis2: 

Z prawej: pokrętło zwrotnego przewijania filmu z korbką. pod pokrętłem ustawianie czasów migawki i synchronizacji flesza
Z lewej: szybki naciąg filmu, licznik klatek i tarcza pamięci typu filmu

Foto3: 
Opis3: 

Na srodku: przycisk otwarcia wizjera, z lewej dzwignia blokady spustu migawki
Na tylnej pokrywie wytłoczono napis "Made in GDR"

Foto4: 
Opis4: 

Widok po zdjęciu pokrywy. Druga roletka montowana jest równolegle do płaszczyzny lustra i nie jest na zdjęciu widoczna

Edixa-Mat Reflex D

Firma Wirgin została założona przez braci Henryka, Max i Josef Wirgin w 1920 roku. W 1932 roku ich szlgierem był Gewirette, bardzo mały aparat z wizjerem na film typu 127. Od połowy 1930 roku produkowali również 35 mm aparat Edinex z wizjerem, który sprzedawano również jako Adrette pod marką ADOX. Aparaty wyposażano w obiektywy Gewironar Wirgin i migawkę Compur lub obiektywy Culminar Steinheil (jak Tessar) z migawką Prontor.

Po wojnie Heinrich Wirgin wrócił z Ameryki i już jako Henry Wirgin odbudował firmę Wirgin w Wiesbaden. Pierwsze lustranki dla firmy zbudował Heinz Waaske, były to pierwsze takie aparaty budowane w Niemczech Zachodnich. Firma się dynamicznie rozwijała i w 1962 roku Henry Wirgin kupił firmę Franka. Niestety w 1967 roku oddział Franka-Werk został zamknięty. W 1968 roku Henry Wirgin zamknął również główny zakład, ale kontynuował produkcję niektórych modeli kamer w nowym mniejszym zakładzie. Henry Wirgin zmarł w 1989 roku, w Wiesbaden, w wieku 90 lat.
Pod marką Edixa firma wyprodukowała ok 87 modeli aparatów SLR, w tym 23 Edixa-MatAT.
Model Edixa-Mat Reflex D produkowano w latach 1967-70 i był to następca Edixa-Mat Reflex D-L. Jest to typowa lustrzanka jednoobiektywowa. Na uwagę zasługuje samowyzwalacz. Poprzez odpowiednie ustawienie samowyzwalacza i migawki można było ustawić czasy ekspozycji od 2 do 9s.
Aparat należy do rzadkich okazów i trudno jest znaleźć dokładniesze opisy posiadanego przez ze mnie modelu, nie udało mi się znaleźć także wielkości produkcji poszczególnych modeli.

Dane techniczne:
• Typ – lustrzanka jednoobiektywowa z pryzmatem pentagonalnym i samopowrotnym lustrem
• Typ filmu: 135
• Wymiary kadru: 24x36mm
• Migawka: szczelinowa o ruchu poziomym
• Czasy migawki: 1s do 1/100, B, z blokadą spustu migawki
• Możliwość podwójnej ekspozycji kadru
• Samowyzwalacz: do 9s
• Mocowanie obiektywu: gwint M41x1
• Sterowanie przysłoną obiektywu
• Synchronizacja lampy: X i M
• Licznik kadrów
• Tarcza do ustawiania czułości filmu
• Światłomierz: brak

Dane eksponatu:
Edixa-Mat Reflex D, body s/n 646100
producent EDIXA GMBH
Obiektyw Steinheil-Auto-Cassaron 2,8/50mm s/n 2363616
Aparat nabyłem drogą kupna sprawny za 99PLN+ koszt przesyłki.
Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Wirgin
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Wirgin_Edixa_series_%28SLR_models%29
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Wirgin_Edixa-Mat_Reflex_D
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-11818-Wirgin_Edixa-Ma...
http://www.ukcamera.com/classic_cameras/wirgin2.htm
http://www.cameramanuals.org/pdf_files/edixa_reflex-1.pdf
http://www.butkus.org/chinon/edixa/wirgin_edixa_reflex.pdf

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Opis4: 

Czasy od 1/100 do 1/30 i B ustawiane są górnym pokrętłem, długie czasy od 1/15 do 1s ustawiane są dźwignią. Obok spustu migawki umieszczono przełącznik do blokady spustu.

Foto5: 
Opis5: 

Samowyzwalacz ustawiany jest pokrętłem z lewej strony aparatu.
Jeżeli czas otwarcia migawki ustawimy na B, a dzwignię samowyzwalacza ustawimy na L to migawka zostanie otwarta na czas stawiony na samowyzwalaczu (do 9s).

FED 4

Fabryka FED została założona w Charkowie na Ukrainie fabryki FED w budynku dawnego sierocińca w 1920 roku, później nadano jej imię Feliksa E. Dzierżyńskiego, założyciela NKWD. Jego inicjały zostały nazwą zakładu - FED.
Po wprowadzeniu Leica II w 1932 roku, przywódcy sowieccy zatrzymali import sprzętu fotograficznego i zlecili fabryce FED fabryki stworzenie własnej wersji Leica. Już 18 miesięcy później, w 1934 roku, fabryka FED zaczęła produkcję pierwszego klonu aparatu dalmierzowego Leica II. Od tego czasu wyprodukowali miliony aparatów.
Model FED 4, aparat z dalmierzem, był produkowany przez FED fabryki w Charkowie na Ukrainie w latach 1964 / 80. Posiada wymienne obiektywy, montowane na gwint Leica M39. Dostarczany był ze standardowym obiektywem Industar 61 f2.8/53mm. Wyposażony w migawkę szczelinowa, z prędkością 1s, 1/2, 1/4, 1/8, 1/16, 1/30,1/60, 1/125, 1/250 i 1/500s oraz B, synchronizacja błysku 1/30s i samowyzwalacz. Rozmiar ramki wynosi 24x36mm, film 35 mm typu 135. W stosunku do FEDa 3 dołożono światłomierz selenowy.
Fed 4 produkowano w dwóch wersjach, typu a i b. FED 4a (F190, produkcja 1964/71) ma pokrętło przewijania, okrągłe okno dalmierza, nazwę wygrawerowaną na froncie. FED 4b (F192, produkcja 1969/76) ma dźwignię szybkiego naciągu, prostokątną ramkę okna dalmierza i celownik z korekcją paralaksy. Celownik jest większy, a nazwa modelu jest umieszczona obok okna dalmierz. Typ B produkowany był w 3 wariantach, z niewielkimi modyfikacjami.
Foto-Quelle sprzedawał FEDa 4 w Niemczech jako Revue 4 (F194). Specjalne wersje były produkowane na Igrzyska Olimpijskie 1980 w Moskwie, i na 50 rocznicę rewolucji październikowej w 1967 roku.
Aparat jest prawdziwą bestię, konstrukcja jest dość ciężka i wytrzymała.

Dane eksponatu
FED 4b body s/n 346688
Obiektyw Industar I-61 2,8/53 s/n 8762481
Aparat dostałem mechanicznie sprawny od p. Haliny.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/FED
http://camerapedia.wikia.com/wiki/FED-4
http://ussrphoto.com/Wiki/default.asp?WikiCatID=101&ParentID=1
http://www.ussrphoto.com/Wiki/default.asp?WikiCatID=101&ParentID=1&Conte...
http://www.rolandandcaroline.co.uk/fed4b.htm
http://www.marriottcameras.co.uk/instruct3/fed4/with_pictures.html
http://www.collection-appareils.fr/fed/html/fed_4b.php
http://www.collection-appareils.fr/fed/html/fed_4_bis.php
http://www.kameramuseum.de/0-fotokameras/revue/kb-sucher/revue-4.html
http://www.sovietcamera.fr/
http://www.butkus.org/chinon/russian/fed_4/fed_4.htm
http://cameras.alfredklomp.com/fed4

Foto1: 

FED3

FED 3 jest małoobrazkowym ukraińskim aparatem dalmierzowym którego konstrukcja wzorowana była na klasycznej Leice. W latach 1961/79 wyprodukowano ich ok. dwa miliony. Konstrukcja FEDa3 powstała na bazie FEDa2, wymiary korpusu są identyczne. Górna pokrywa została zmodyfikowana ponieważ FED 3 ma krótszą bazę dalmierza, a wolne miejsce wykorzystano dla układ opóźniania zwolnienia II roletki przy długich czasach. Dzięki temu czasy otwarcia migawki wynoszą 1s, 1/2, 1/4, 1/8, 1/15, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250, 1/500s i "B". W przypadku wielu kamer z czasów sowieckich, migawka musi być naciągnięta prędkość momencie zmiany czasu migawki. W przypadku zmiany ustawienia zwolnionej migawki zmiana mogła zostać zazwyczaj przeprowadzona, ale czasami kończyło to się kompletnym zablokowaniem aparatu.

FED3 był produkowany w 4 wersjach konstrukcyjnych.
• FED3a wprowadzony do produkcji w 1961 roku. Zachował większość cech FED 2, w tym pokrętło przewijania w kształcie grzyba. Natomiast zwiększono średnicę pokrętła przewijania zwrotnego. Zrezygnowano z korekcji wzroku przy pomocy dźwigni i zastosowano korekcję pierścieniem na wizjerze.
• FED 3b został wprowadzony w 1963 roku. Posiada dźwignię przesuwu filmu i płaską pokrywę górną. Nie miał już zaczepów do paska. FED 3b był zazwyczaj dostarczany z obiektywem Industar 26M lub Industar 61 (2,8/52). Obiektywy mocowane były na gwint M39, który nie był kompatybilny ze standardem Leica.
• FED 3L został wprowadzony do produkcji wraz z modelem 3b w 1963 roku, jego korpus jest identyczny z korpusem 3a. Różni się pokrętłem regulacji czasu otwarcia migawki. W modelu tym prędkości migawki są wygrawerowane na pokrywie górnej, a nie na pokrętle. pod pokrętło zamiast na pokrętle się. Zazwyczaj były wyposażone w obiektyw Industar 61.
• FED 3L/D jest modelem FED3L obiektywem Industar 61 z wielokrotnie powlekanymi soczewkami.

Dane kolekcji
FED3 używałem w latach 70'. Kupiłem go na bazarze Różyckiego za 1200zł. Po drobnych poprawkach (rwał filmy dzięki niedbałemu wykonaniu maski) pracował niezawodnie przez wiele lat. Potem wymieniłem go na Prakticę. W kolekcji mam aparat w wersji 3b, który dostałem w stanie idealnym od Andrzeja C.
FED3b s/n114874
Obiektyw I-61 L/D 2,8/53 s/n9054302

Wiecej:
Fed 3 Models at USSR Photo http://ussrphoto.com/Wiki/default.asp?WikiCatID=100&ParentID=1
• Fed 3a at Sylvain Halgand's www.collection-appareils.fr http://www.collection-appareils.fr/fed/html/fed_3a.php
• Fed 3b at Sylvain Halgand's www.collection-appareils.fr http://www.collection-appareils.fr/fed/html/fed_3b.php
• Fed 3 at Rus-camera.com http://rus-camera.com/camera.php?page=fed
• FED3 type B on Au fil des images by J.C.Boussat (in French) http://jeanc.bouss1.free.fr/dossier_collection/cible_marques.php?id=59
• JM Burtscher sovietcamera website : Sovietcamera french website http://www.sovietcamera.fr/

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 

Fenix I

Aparat fotograficzny Fenix został opracowanym przez zespół pod kierownictwem Feliksa Sujkowskiego w latach 1950-54 w Centralnym Laboratorium Optycznym. Pierwotnie miała to być lustrzanka jednoobiektywowa, ale do produkcji wdrożono około 1954 r. konstrukcję przeprojektowaną na aparat celownikowy. Nazwa aparatu nawiązuje do imienia konstruktora.
Fenix był dostępny w czterech wersjach oznaczonych jako I, Ib, II, IIb. Korpus i tylna ścianka tego aparatu były metalowymi odlewami ciśnieniowymi. Fenixy wyposażano w jasny jak na tamte czasy obiektyw Euktar 45 mm f/2.8 z irysową przysłoną o wartościach od f/2.8 do f/22 ze skokiem 1 EV, centralną migawkę o czasach 1/15, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250, B, blokadę przed podwójnym naświetleniem zdjęcia lub opuszczeniem nienaświetlonej klatki, szybki przesuw błony filmowej z jednoczesnym naciągnięciem migawki oraz licznik zdjęć. Wersje I i Ib posiadały synchronizację typu X oraz celownik lunetowy o powiększeniu 0.8x, przy czym w wersji Ib w celowniku widoczna była ramka ograniczająca format zdjęcia. Fenix II i IIb zamiast celownika miały wbudowany dalmierz sprzężony z obiektywem. Posiadał także sanki do mocowania lampy błyskowej. Aparat prezentował się wspaniale, ale jego największym problemem była zrywająca się czesto linka naciągu migawki. Sprzedawany był razem z charakterystycznym skórzanym futerale w kolorze brązowym, którego niestety już nie dostałem.

Dane eksponatu
Aparat Fenix I s/n 19407 nabyłem drogą kupna za 99pln 99pln (s/n jest umieszczony tylko na obiektywie). Jego okleina jest dość nietypowa, ale nie udało mi się ustalić czy jest ona oryginalna, czy była zmieniana. Aparat był prawie sprawny tzn. wymagał oczyszczenia i czeka jeszcze na wymiane linki naciągu migawki. Ale to typowe uszkodzenie tego modelu.

Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Fenix-II
http://mradamczyk.one.pl/polskie/fenix-ang.htm
http://www.optyczne.pl/182.1-artyku%C5%82-Historia_WZFO_%E2%80%93_czyli_...
http://www.lenstip.com/132.1-article-A_history_of_WZFO_%E2%80%93_or_%E2%...
http://mente-et-malleo.blogspot.com/2011/05/kolejny-polak-feliks-fenix.html
http://www.flickr.com/photos/trzy/3824068471/
http://aparatyanalogowe.pl/content/fenix-i-1

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Aparat wyposażono w dzwignie szybkiego przewijania filmu połączoną z naciągiem migawki. Konkurencyjna Smena takiego rozwiązania doczekała się dopiero w latach 70', czyli jakieś 20 póżniej.

Foto3: 
Foto4: 
Opis4: 

Wnętrze aparatu. Film był przewijany z kasety do kasety. Było to często stosowane rozwiązanie w popularnych aparatach

Flexaret IV

W 1933 w mieście Prerov w Czechosłowacji otwarto zakłady Optotechnica. Początkowo produkowały one powiększalniki i sprzęt ciemniowy. Pierwszy aparat fotograficzny wyprodukowano w 1939 roku (Flexette, na filmy zwojowe 6×6). W 1946 roku firma została znacjonalizowana i zmieniła nazwę na Meopta. Po upadku komunizmu zakład został został sprywatyzowany w 1992 roku.
Aparaty Flexaret produkowane były od 1948 r. do 1971 r. Były to aparaty na filmy zwojowe, przy czym dostępne były również adaptery umożliwiające stosowanie filmów małoobrazkowych. Były bardzo cenione i poszukiwane ze względu na parametry aparatu i duży format obrazu akceptowanego przez gazety i wydawnictwa. Obecnie najbardziej poszukiwanym jest Flexaret VI i to on osiąga najwyższe ceny na aukcjach.
Flexaret IV produkowany był w latach 1950 -57.
Jest to lustrzanka dwuobiektywowa na film zwojowy 60 mm, ostrość regulowana była dźwignią pod obiektywem i przesuwała maskownicę do której zamocowane były oba obiektywy.
Migawka typu SVS Prontor, 1-1/400 s oraz B, wbudowany samowyzwalacz.
Aparat miał licznik i możliwe było stosowanie filmów zwojowych o większej długości.
Możliwe było stosowanie adaptera na filmy 35mm
Przesuw filmu pokrętłem (w tym modelu nie było korbki do przesuwu)

Dane eksponatu
body s/n 30929611
Obiektywy: Meopta Belar 3,5 /80 s/n 20144236
i Meopta Anastigmat; 3/80 s/n 80343078
Aparat dostałem od Pawła kompletny, z niesprawną migawką i samowyzwalaczem. Ale wymagał tylko smarowania. Niestety jeszcze nie posiadam futerału i redukcji na film 35mm. Do zdjęć z futerałem dostałem aparat Mikołaja.

Więcej
http://www.camerapedia.org/wiki/Meopta
http://www.meopta.com/index.php?id=311
http://ebgy.free.fr/photo/flexaret.htm
http://photo.even.free.fr/col_app.php?type=meopta&title=Meopta
http://photo.even.free.fr/Photos/_ColApp/APP1073.php
http://www.tlr-cameras.com/Czech/
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-4174-Meopta_Flexaret%...

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Widok migawki po demontażu obiektywu.

Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 
Foto6: 
Opis6: 

Aparat w futerale (eksponat Mikołaja)

Foto7: 
Opis7: 

Aparat wraz z zestawem filtrów w futerale (eksponat Mikołaja)

Foto8: 
Opis8: 

Fitry w oryginalnym futerale (eksponat Mikołaja)

Fujica Compact 35

Fujica Compact 35
Kompaktowy automatyczny aparat o dopracowanej konstrukcji produkowany w Japonii od 1967 r.
Podstawowe cechy:
• Bardzo wygodny celownik ze znakami korekty paralaksy. W polu celownika widać 4 ikony w dole wizjera do ustawiania ostrości, z lewej strony - wielkość otworu przysłony i czas ustawienia migawki, a w górnej części wskaźnik światłomierza.
• Format zdjęć 24x36mm, film typu 135
• Centralna migawka o czasach od 1 / 30 s do 1 / 250 s, synchronizacja błysku.
• Stały obiektyw Fujinon 2.8/38mm . Klasyczny pierścień ostrości. Minimalna przysłona f:22.
• Selenowy światłomierz kontrolujący poprawność warunków oświetlenia, oprócz trybu automat możliwość ręcznego ustawiania otworu przysłony i czasu migawki. Aparat pracuje bez baterii!!!! Bardzo ciekawa konstrukcja.
• Wybór czułości filmu z tyłu aparatu
Nowy kosztował 14,900 yenów, teraz kupiłem za ok. 5zł (kupiłem hurtem 3 aparaty). Jest mechanicznie sprawny, światłomierz działa niepewnie.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Fuji
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Fujica_Compact_35
http://www.collection-appareils.fr/fuji/html/fujica_compact_35.php

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 

HANIMEX 110 DFTele

Kaseta typu 110 została wprowadzona przez firmę Kodak w 1972 roku do kieszonkowych kamer Instamatic. Nowe kieszonkowe kamery stała się natychmiast popularne, a wkrótce zastosowano ją do subminiaturowych aparatów konkurencyjnych firm np. , Minolta serii 16. Kaseta typu 110 zawiera film o szerokości 16 mm z jedną perforacją na każdą klatkę kóra jest przeznaczona do sterowania przesuwem taśmy filmowej. Film jest zabezpieczony taśmą papierową z nadrukowanymi numerami klatek, które są widoczne przez małe okienko w tyle kasety a większe okno w pokrywie aparatu pokazuje to okno z numerem klatki plus etykietę z parametrami filmu.
We wrześniu 2009 Fujifilm zakończył produkcję kaset typu 110 i wydawało się, że standard ten się skończył. Jednak w 2012 roku Lomografia przywrócił typ 110 do życia tworząc nową markę filmu Lomografia Orca.
Hanimex 110 DF Tele - to miniaturowy aparat filmowy, produkowany przez Hanimex od 1984 roku. Aparat przystosowany jest do filmu typ 110. Kaseta pozwala na wykonanie 20 zdjęć o wymiarach 13 x 17 mm. Konstrukcja aparatu jest dość prosta.
Aparat wyposażono w suwak do przesuwu filmu. Optykę aparatu wyposażono w przełącznik umożliwiający wybranie jednej z dwóch ogniskowych. Posiada wbudowany flesz zasilany z dwu baterii AAA. Migawka jest prosta jeden standardowy czas. Niewiele danych technicznych można o nim znaleźć...

Dane eksponatu.
Aparat nabyłem za całe 10pln. Jest kompletny i generalnie sprawny. Niestety jeszcze nie mam kasety typu 110 z filmem.

More:
http://fotking.net/equipment/cameras/analog/hanimex-110-df-tele
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Hanimex
http://camerapedia.wikia.com/wiki/110_film

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Aparat ma wbudowany flesz i obiektyw o zmiennej ogniskowej zmienianej przełącznikiem. Ale migawka miała tylko jedno słuszne ustawienie. Nie było nawet B!!!

Foto3: 
Foto4: 
Opis4: 

Z prawej strony wizjer, a w dolnej części dźwignia do przesuwu filmu. Obok wizjera okno przez które widać było kasetę, z naklejką o typie filmu i numer klatki.

Ihagee Exakta Varex IIa

Ihagee Dresden Germany produkowała aparaty Exakta na film zwojowy typu 127 od roku 1930, a na filmy 35mm od roku 1936.
Exakta Varex IIa jest lustrzanką jednoobiektywową na filmy typu 135 i produkowana była w latach 1957-1963 w czterech wersjach nieco różniących się opisami na przedniej płycie. Modele produkowane od 1960 dostały w miejsce grawerowanego nowe logo na czarnej tabliczce. We wnętrzu aparatu wygrawerowany był typ i s/n. Aparaty dostarczane były z jednym z 4 typów obiektywów
• semi-auto 2.8/50 Tessar (1954)
• semi-auto 2.0/58 Biotar (1954)
• auto 1.9/50 Westrocolor (1961)
• auto 1.9/55 Auto-Quinon (1957)
Obiektywy mocowane były na bagnecie i umieszczonym spustem migawki zapewniającym również sterowanie przysłoną. Aparat miał również blokadę spustu migawki i wymienny pryzmat oraz matówkę celowniczą z lupą. Produkowane były 4 wersje pryzmatu i 3 matówki z lupą. Pełen opis wyposażenie znaleźć można na portalu Andrzeja Wrotniaka http://www.wrotniak.net/photo/exakta/index.html
Aparat wyposażono w migawkę szczelinową o poziomym przebiegu o szerokim zakresie czasów od 1/25s do 1/1000s oraz T i B w trybie zwykłym. Ale jeżeli migawkę ustawimy na T to możemy gałką samowyzwalacza dodatkowo ustawić długie czasy od 1/5s do 12s przy wyzwoleniu migawki bez opóźnienia lub od 1/5s do 6s z samowyzwalaczem. Aparat miał wbudowany nóż do cięcia filmu i 3 gniazda do wyzwalania lampy błyskowej (typu X, M i F).

Dane eksponatu
Exakta Varex VXIIa s/n 1003945 ,ver 5.2, (A&R: 3.1, Hummel: 026),
Obiektyw Tessar 2.8/50 automat s/n 6326672
Aparat nabyłem na przetargu sprawny za 24,60 pln z wyposażeniem i kartą kontroli technicznej.

Wyposażenie:
Pryzmat ver P.3.3 (A&R 5.3) produkcja 1962-67
Matówka z lupą ver H.3.1 (A&R 5) produkcja 1960-63
Pierścienie obiektywu do makro typu D (wysokość 10mm) – 2 szt
Miech do makro 35 do 125 mm
Dzwignia sterowania migawką (do makro)
Przystawka do wzmocnienia wizjera wykorzystywana w makrofotografii (montowana była w miejsce wizjera, ale wymagała zastosowania dodatkowego obiektywu (35-50mm jako lupy)

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Exakta_Varex_IIa
http://www.wrotniak.net/photo/exakta/index.html
http://exakta.pl/exakta%20pl/Exakta%20Varex%20IIa%20do%20IIb.htm
http://www.cameramanuals.org/exakta/exakta_varex_iia_german.pdf
http://www.exakta.org/org35/org35.html
http://captjack.exaktaphile.com/index.htm
http://www.dresdner-kameras.de/ihagee_exakta/exakta/exakta.html
http://camarasclassicas.blogspot.com/2010/11/exakta-varex-iia.html
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-19940-Ihagee_Exakta%2...
http://www.dresdner-kameras.de/ihagee_exakta/exakta/exakta.html

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 
Opis5: 

Wnętrze. Z prawej strony nóż do cięcia filmu.

Foto6: 
Foto7: 
Opis7: 

Strona lewa. Ustawianie krótkich czasów, dzwignia przewijania filmu i naciągu migawki, licznik zdjęć.

Foto8: 
Opis8: 

Strona prawa. Samowyzwalacz i ustawianie długich czasów.

Foto9: 
Opis9: 

Komplet wizjerów, od lewej
- wizjer do makrofotografii ( jako lupy używano obiektywu 30-50mm)
- matówka z lupą
-pryzmat

Foto10: 
Opis10: 

matówka z lupą w futerale

Foto11: 
Opis11: 

Aparat z miechem do makrofotografii. Pręt na pierwszym planie steruje automatyczną przysłoną.

Foto12: 
Opis12: 

Oryginalny pierścień typu D (10mm) do obiektywu

Foto13: 
Opis13: 
Zestaw 2 cięgieł (2 długości) łączące sterowanie przysłoną ze spustem aparatu. Zestaw wykorzystywany w makrofotografii

Kiev 4AM

Aparaty małoobrazkowe serii Kiev produkowane były w wytwórni Arsenal w Kijowie na Ukrainie.
Pierwsze modele Kiev 2 wyprodukowano w latach 1947-57, natomiast ostatnie modele Kiev 4AM i Kiev 4M (z wbudowanym światłomierzem selenowym) w latach 1980-87). Aparaty Kiev zbudowano na bazie konstrukcji niemieckiego aparatu Contax II i Contax III (z wbudowanym światłomierzem) produkowanych od roku 1936.
Kiev 4AM i Kiev 4M produkowany był od 1976 do 1987r. w 3 wersjach i 5 podtypach i jest to zmodernizowany Kiev-4A.
Aparat o solidnej konstrukcji i dość ciężki (model ze światłomierzem selenowym Kiev 4M z obiektywem Helios waży 0,77kg)
Aparat wyposażony jest w migawkę szczelinową z metalową żaluzją o pionowym ruchu i czasach "B" i 1/2; 1/5; 1/10; 1/25; 1/50; 1/125; 1/250; 1/500;1/1000 s oraz samowyzwalacz. Posiada dalmierz, samowyzwalacz, zarówno gniazdo synchronizacji do flesza jak i "gorącą stopkę" oraz korbkę do zwrotnego przewijania filmu.
Sprzedawany był z obiektywami:
Jupiter-8M 50mm f / 2, lub
Helios-103 53mm f/1.8

Dane eksponatu:
Kiev 4AM s/n8443581
Obiektyw: Helios-103 1.8/53 s/n 8504/43
Aprat wyprodukowano na przełomie lat 1984/85 (2 pierwsze cyfry s/s określają oznaczaja rok produkcji).
Aparat nabyłem drogą kupna praktycznie sprawny za 65PLN. Samowyzwalacz nie działa dla długich czasów migawki, a reszta sprawna.

Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Kiev_rangefinder
http://www.dvdtechcameras.com/manuals/cameras/k4/k4.htm
http://www.sovietcams.com/index.php?1673509730
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Kiev_4

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Aparat ma zarówno gorącą stopkę jak i typowe gniazdo do flesza

Foto3: 
Opis3: 

Widoczny bagnet do mocowania obiektywu, w środku widać metalową żaluzję migawki.

Foto4: 
Opis4: 

Widoczna metalowa żaluzja migawki o pionowym ruchu

Foto5: 
Opis5: 

Z prawej korbka do zwrotnego zwijania filmu.

Kiev-4

Aparaty małoobrazkowe serii Kiev produkowane były w wytwórni Arsenal w Kijowie na Ukrainie.
Pierwsze modele Kiev 2 wyprodukowano w latach 1947-57, natomiast model produkowano Kiev-4 (z wbudowanym światłomierzem selenowym) w latach 1957-79). Aparaty Kiev zbudowano na bazie konstrukcji niemieckiego aparatu Contax II i Contax III (z wbudowanym światłomierzem) produkowanych od roku 1936.
Kiev 4 produkowany był w 4 wersjach i 8 podtypach i jest podobny do modelu Kiev-3. Poszczególne modele można jedynie rozpozna po szczegółach konstrukcyjnych, producent nie umieszczał oznaczeń modelu na korpusie.
Aparat o solidnej konstrukcji i dość ciężki, waży bez futerału 0,75 kg)
Aparat wyposażony jest w migawkę szczelinową z metalową żaluzją o pionowym ruchu i czasach "B" i 1/2; 1/5; 1/10; 1/25; 1/50; 1/125; 1/250; 1/500;1/1000 s Posiada dalmierz o długiej bazie (90mm), samowyzwalacz, gniazdo synchronizacji do flesza i licznik zdjęć.
Sprzedawany był z obiektywami:
Jupiter-8M 50mm f / 2, lub
Helios-103 53mm f/1.8

Dane eksponatu:
Kiev 4 s/n 7436288
Jupiter-8M 50mm f/2 s/n 7460536
Rok produkcji 1974 (na podstawie karty gwarancyjnej)
Sprawny aparat dostałem od Bogdana. Wymagał jedynie drobnych poprawek kosmetycznych. Wraz z aparatem dostałem oryginalną metalową osłonę obiektywu, futerał, oryginalną instrukcję i kartę gwarancyjną. Jest to już drugi Kiev w mojej kolekcji.
Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Kiev_rangefinder
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Kiev_4
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard.php?id_appareil=45
http://www.collection-appareils.fr/accesnotices/html/lire_repertoire?rep...
http://ken.lyndrup.dk/Engelsk/KIEV%20E/Kiev-4.htm
http://www.butkus.org/chinon/russian/kiev-4/kieva-a-splash.htm
http://www.sovietcamera.fr/
http://www.sovietcams.com/index.php?960432535

Dokumentacja
Kiev 4 - Instrukcja Obsługi, 1974, rosyjski
Karta Gwarancyjna, 1974.pdf

Foto1: 
Opis1: 

Aparat ma bardzo długą bazę damierza, wynosi ona aż 90mm. Aparat wyposażono w swiatłomierz , ale został on w pełni zintegrowany z aparatem. Parametry ekspozycji odczytuje się na dużym pokrętłe umieszczonym z prawej strony i odpowiednio ustawia czas ekspozycji ( pod gałką przesuwu filmu) i przysłone (pierścieniem obiektywu).

Foto2: 
Opis2: 

Czujnik pomiarowy światłomierza był zasłonięty klapką.

Foto3: 
Opis3: 

Z lewej strony pokrętło światłomierza i powrotnego przewijania filmu, obok sanek miernik światłomierza, a na tylnej ściance trymer do kalibracji światłomierza. Obok licznik kadrów.
s/n unieszczono w sankach.

Foto4: 
Opis4: 

Aparat bez obiektywu. W głębi widać pionową żaluzję migawki.

Foto5: 
Opis5: 

Obiektyw Industar i oryginalna i jeszcze metalowa pokrywka obiektywu. Nowsze modele wyposażano w poktywwki z tworzywa.

Foto6: 
Opis6: 

Futerał aparatu

Kine EXAKTA II

Pierwsza Exakta została wyprodukowana w 1930r. Po II wojnie światowej firma Ihagee kontynuowała działalność w Niemczech Wschodnich. EXAKTA II z 1949 roku była drugą wersją tego modelu produkowana po wojnie. Były to najwyżej cenione aparaty "demoludowej" produkcji. Zastosowano tam cały szereg ciekawych rozwiązań, oto parę.
- migawka szczelinowa o czasach do 12s i ustawieniach T i B!!!
- wbudowany nóż do cięcia filmu
- blokada spustu migawki przy zamkniętym "kominku"
- samowyzwalacz
To był naprawdę jeden z najlepszych dostępnych w Polsce aparatów.

Dane eksponatu
model: Kine EXAKTA II , producent Ihagee Dresden
produkcja od 1949r,
Obiektyw Zeiss Tessar 3,5/50 s/n 077530
Aparat sprawny, z wyjątkiem samowyzwalacza, cena zakupu 196 zł.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Exakta_II_%28Kine_Exakta_II%29
http://www.wrotniak.net/photo/exakta/exakta-gallery.html
http://captjack.exaktaphile.com/
http://www.ihagee.org/
http://www.exakta.org/org35/orgkine/orgkineart2.html
http://www.butkus.org/chinon/exakta.htm
http://www.exaktaphile.com/fraud/0.html
http://www.dresdner-kameras.de/ihagee_exakta/exakta/exakta.html

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Opis3: 

Z prawej strony maskownicy widoczny nóż do cięcia filmu.

Foto4: 

Kodak Baby Brownie

Kodak Baby Brownie jest małym zdrabnym i bardzo prostym aparatem (w stylu art deco). Był wykonany z bakelitu z celownikiem wykonanym jako składana ramka. Migawka jest wyzwalana dźwignią pod obiektywem. Aparaty produkowane na eksport mają przycisk nad obiektywem, która zapewnia ustawienie migawki w tryb B. Aparaty produkowane były w USA w latach 1934/41 (wersje eksportowe z przełącznikiem czasów na B produkowane były w latach 1936/39 w USA). Aparat produkowany był również w Wielkiej Brytanii w latach 1948/52, ale tylko w 2051 r. z przyciskiem ustawiającym czas B. Aparat był w sumie tani. Cena w USA w 1941 wynosiła 1 dolar, natomiast wersja eksportowa kosztowała we Francji od 25 franków (w 1935 r.) do 36 franków w roku 1940.

Dane techniczne:
• Właściciel patentu: Walter Dorwin Teague
• Producent: Kodak, Kodak Ltd.
• produkowany w latach: 1934 - 1952
• obiektyw: monokl
• Migawka: Rotary (nie udało się ustalić czasu ekspozycji)
• Typ filmu: 127
• Rozmiar kadru: 6,5 x 4 cm

Dane eksponatu:
Aparat w wersji eksportowej (wyprodukowany w USA) nabyłem drogą kupna za 34,40 PLN + koszty wysyłki. Mechanicznie był sprawny, na obudowie były pęknięcia spowodowane przez rolki filmu. Taka drobna wada fabryczna.... Wraz z aparatem dostałem oryginalny futerał.

Więcej
http://jeanc.bouss1.free.fr/dossier_collection/cible.php?%20id=52
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard.php?id_appareil=...
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-721-Kodak_Baby%20Brow...
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-315-Kodak_Baby%20Brow...
http://www.google.com/patents/USD92830?printsec=drawing&hl=pl#v=onepage&...
http://www.cameramanuals.org/kodak_pdf/kodak_baby_brownie.pdf
http://www.virtualcameramuseum.com/museum/cameras/kodak/babybrownie/inde...
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Kodak_Baby_Brownie

Foto1: 
Opis1: 

Przycisk nad obiektywem służy do przełączenia migawki na B.

Foto2: 
Foto3: 
Opis3: 

Nietypowa dźwignia do otwierania aparatu. Obok widać dane producenta. Czarną taśną zaklejono uszkodzenia spowodowane przez obracające się rolki filmu. Ścianka obudowy jest w tym miejscu stanowczo zbyt cienka.

Foto4: 
Opis4: 

Bardzo prosta migawka. W górnej części widać przełącznika migawki na B.

Foto5: 
Foto6: 
Opis6: 

Wraz z aparatem dostałem oryginalny futerał.

Kodak Six-20 Brownie D

Kodak Six-20 Brownie D to popularny aparat typu box wyprodukowany przez Kodak Ltd., Harrow, England. Produkowane były dwie wersje tego modelu minimalnie się różniące. Pierwsza wersja produkowana była w latach 1946 - 1953, a druga w latach 1953 - 1957.
Wytwórnia początkowo nosiła nazwę Kodak Ltd. Londyn którą to następnie zmieniono nazwę na brytyjski oddział Eastman Kodak Co. Od 1889 roku wytwórnia należała do Eastman Photographic Materials Company. W 1891 roku otwarto fabrykę w Harrow w pobliżu Londynu, gdzie produkowano aparaty fotograficzne, papiery fotograficzne i inne akcesoria. Oddział Harrow został zamknięty w związku ze zmianą profilu produkcji, a budynek rozebrano w 2007 r.

Dane eksponatu
Producent - Kodak Ltd., Harrow, England
data produkcji - 1946-1953 (pierwsza wersja)
Rozmiar klatki : 60x90, film zwojowy typu 620 (wąska szpulka)
Migawka - centralna B, 1/50s
Obiektyw - Meniscus f/11 100mm, portretowy.
Przysłona - 2 ustawienia
koszt nabycia - 34 zł, sprawny

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Kodak_Ltd.
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Kodak_Six-20_Brownie,_Models_C,_D,_E,_...
http://www.toffsandtinks.com/shop/kodak-six-20-brownie-d/prod_113.html
http://www.brownie-camera.com/manuals/six20bmodeld/index.shtml
http://www.brownie-camera.com/manuals/six20andsix16b/index.shtml
http://www.youtube.com/watch?v=iy3q7BDvL8w
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-11938-Kodak_Brownie%2...

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 

Lubitel 2

Lubitel (Любитель) oznacza "amateur" w języku rosyjskim "amator". Aparaty Lubitel 2 produkowane były masowo przez Leningradzkie Zakłady GOMZ, a od 1965 roku przez LOMO (Leningradskoe Optiko Mechanichesckoe Objedinenie). W latach 1954 do 1980 wypodukowano ich 2 232 245 egzeplarzy (wg. danych fabryki). Poprzedni model (Lubitel) nie był aż tak bardzo popularny (wyprodukowano tylko 1 361 110), a produkowany był 1949-1954. Konstrukcja wzorowana była na aparacie oparta była na Voigtländer Brillant produkowany w latach 1932-1951 przez Voigtländer & Sohn AG, Braunschweig, Niemcy. Lubitel 2 produkowany był zarówno z taliczką a opisem literami łacińakimi jak i cyrylicą. Na inne rynki produkowano go również pod Kalimar TLR100, Amator II, Atlantyku i Global 676. Był on również produkowany jako wersji stereo i sprzedawane pod marką Sputnik (Спутник).
Korpus aparatu jest wykonany głównie z tworzywa sztucznego, ewentualnie bakelitu. Niemniej osłona wizjera tzw. "kominek" i pierścienie nastawcze wykonane były z metalu. Aparaty te były dostarczane wraz z futerałem i paskiem ze sztucznej skóry. Obiektywy połączone są kołami zębatymi, co zapewnia im odpowiednie przesuwanie przy regulacji ostrości.
Lubitel jest lustrznką dwuobiektywową i wyposażony jest w obiektyw gówny Lomo T-22 75/4.5. Jest on nieco bardziej szorokokątny niż standard dla formatu 6x6 równy 80mm. Obiektyw celowniczy ma tylko 60mm i światło f/2.8, co wynika ze zmnieszonego do 40x40mm wymiaru celownika. W miejsce typowej soczewki Fresnela z matówką zastosowano zwykłą soczewką zamatowaną tylko w środkowej części, a dla dokładniejszego ustawienia ostrości służy mała wysuwana lupka. Nie jest to wygodne rozwiązanie.

Aparat był dostarczant z dwoma typami migawki:
ZT-5 o czasach B, 1/10, 1/25, 1/50, 1/100 1/200, oraz
ZT-8 o czasach B, 1/15, 1/30, 1/60, 1/125 1/250. Migawka ZT-8 wyposażona była również w samowyzwalacz i gniazgo synchronizacji flesza.

Migawki nie była zabezpieczona przed podwójnym naświetleniem kadru i przed wykonaniem zdjęcia należało ją napiąc dzwignią przy biektywie. Obok umieszczonu spust migawki. Regulacja przysłony (od 4,5 do 22) oraz dzwignia ustawienia ostrości również umieszczona jest wokół obiektywu głównego.
Tak jak prawie większość aparatów na filmy zwojowe aparat nie posiada licznika klatek, a numer klatki odczytuje się z taśmt papierowej osłaniającej film przez czerwone okienko na tylnej ściance aparatu. Z prawej strony aparatu wbudowano pojemnik na filtry.

Dane eksponatu
Lubitel-2 z migawką ZT-8 s/n 086506 (umieszczony na obiektywie). Aparat dostałem sprawny od Bogdana wraz z futerałem i osłoną obiektywów. Jest sygnowany przez Lomo, czyli wyprodukowano pomiędzy 1965 i 1980.

Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Lubitel_2
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard.php?id_appareil=...
http://cameras.alfredklomp.com/lubitel2/
http://cameras.alfredklomp.com/lubitel2/manual/
http://www.sovietcams.com/index.php?-801367279

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 

Minolta Hi-Matic 7

Minolta Hi-Matic7 to aparat z wizjerem i wbudowanym dalmierzem produkowany od roku 1963. Zapewniał możliwość ustawienia liczby przewodniej lampy. Lampę dołączało się typowy X-kontakt, następne modele miały już tzw. gorącą stopkę. Dla ręczny wybór ekspozycji oferował tryb priorytetu migawki z preselekcją czasów ekspozycji od 1 / 4 s do 1 / 500 sek. W ramce wizjera widoczne było okienko dalmierza. Wizjer miał mechaniczną korekcję poziomej paralaksy, w oknie wizjera przesuwała się ramka. Korektę pionowej paralaksy ułatwiała ramka. Wartość przysłony automatycznej, oceniana przez światłomierz CdS, widoczna była po prawej stronie okna wizjera. Aparat wyposażono w obiektyw Rokkor 1:8,8 / 45mm zbudowany z 6 elementów optycznych. Aparat posiadał migawkę typu Seiko. Czujnik pomiarowy światłomierza został umieszczony w przedniej ściance obiektywu, dzięki temu uwzględniał on założone filtry. Światłomierz aparatu wymaga stosowania baterii rtęciowej typu PX13 lub PX625 (obecnie nie produkowane). Można jeszcze kupić odpowiedniki o identycznych wymiarach, ale niestety o napięciu 1,5V. Błędy pomiaru spowodowane niewłaściwym napięciem baterii możliwe są do skorygowania poprzez korektę ustawienia czułości filmu.

Dane techniczne
Typ: aparat z wizjerem
Producent: Minolta
Początek produkcji: 1963
Filmy: 35mmm / 25 do 800ASA
Obiektyw: 6 elementów optycznych 1:1,8 f=45mm Rokkor
Światłomierz: CdS, bateria PX13 lub PX625, korekcja ekspozycji EV 7 - EV 14
Waga 770g
Wymiary 140×82×73mm

Dane eksponatu z kolekcji
Aparat dostałem od Andrzeja z zablokowaną migawką. Ale wygląda pięknie, prawie jak nowy.
s/n 463389, obiektyw Rokkor 45/1,8

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Minolta
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Minolta_Hi-Matic_7
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-11544-Minolta_Hi-Mati...

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Widok z góry.

Foto3: 
Opis3: 

Dolna pokrywa.

Nagel Vollenda

Wytwórnię założył w Stuttgartcie. dr August Nagel w 1928r. Zasłynęła z produkcji małoformatowego aparatu Nagel-Pupille. W 1931 roku firma stała się niemieckim oddziałem firmy Kodak Kodak AG i produkowała aparaty pod marką Kodak. Firma rozwinęła produkcję poprzedników Retiny. Ogółem wyprodukowano 152 różne modele aparatów Nagel i Kodak AG.
Aparat z kolekcji ma piękny czerwony miech i został wyprodukowany około 1930 roku.
Zakupiono egzemplarz kompletny, jednak z niesprawna migawką. Wymagała gruntownej regulacji i czernienia listków. Migawkę pokazano na zdjęciu.

Dane eksponatu
korpus sn 73750 na filmy zwojowe typu 620 (6x9)
obiektyw Anastistigmat 1:6,3 f=9cm firmy Stuttgart Nagel b/n
przysłona listkowa 1: 6,3, 11, 16, 23, 32
Migawka PRONTO firmy Gauthier, o czasach 1/25, 1/50, 1/100, T i B

Koszt nabycia 190zł.

Więcej
http://www.ukcamera.com/classic_cameras/nagel3.htm
http://www.butkus.org/chinon/kodak/kodak_vollenda_620/kodak_vollenda_620...
http://www.butkus.org/chinon/vollenda/vollenda_kodak.htm
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-2376-Nagel_Vollenda%2...
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Vollenda

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 

Nettax 35mm

Nettax 35 mm produkowany był w zakładach Zeiss Ikon w latach 1936 - 1938. Aparat z dalmierzem miał być tańszą alternatywą Contaxa II. Właściwie to powinien być nazywany Super Nettel III, ponieważ był on następcą modeli Super Nettel i Super Nettel II, ale przed premierą wybrano nazwę Nettax. Otrzymał numer kodowy Zeissa 538/24.
Nettax jest aparatem o sztywnej konstrukcji. Migawki działa w zakresie od 1/5s do 1 / 1000s (i B), podobnie jak Super Nettel, jest to metalowa żaluzja o pionowym ruchu podobnie jak w Contax I i Contax II. Dalmierz o krótkiej bazie jest oddzielony od okna wizjera. Ciekawa konstrukcja dalmierza powoduje, że wymienne obiektywy z mocowaniem bagnetowym też mają specyficzną konstrukcję. W obiektyw wbudowana jest część układu optycznego dalmierza. Dlatego bardzo ograniczony jest wybór obiektywów:
• Carl Zeiss Jena 5cm f/3.5 Tessar - obiektyw standardowy;
• Carl Zeiss Jena Tessar 5 cm f/2.8, - obiektyw standardowy;
• Carl Zeiss Jena 10,5 cm f/5.6 Triotar - teleobiektyw .
Zastosowanie adaptera pozwala na montaż uchwytu Contax Zeiss Tessar 2.8cm f / 8 na Nettax, ale wtedy obiektyw nie jest sprzężony z dalmierzem.
Nettax nie był wielkim sukcesem kasowym i jest raczej rzadko spotykany. Szczególnie rzadkie są teleobiektywy, a dzisiaj cena jest wysoka.

Dane eksponatu
s/n body A48483
Obiektyw: Tessar 2,8/50 s/n 1873109
Aparat dostałem od Andrzeja, jest dobrze zachowany, ale niestety migawka jest uszkodzona (zerwany napęd jednej roletki)
s/n body jest umieszczony zarówno wewnątrz na korpusie jak i osłonie tylnej, w dwóch miejscach umieszczono również s/n obiektywu. Na tylnej ściance zachowała sie tabliczka sprzedawcy.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Nettax_%2835mm%29

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto6: 
Foto7: 

No 3 BUSTER BROWN

No 3 BUSTER BROWN 2 1/4 X 3,1/4 BOX CAMERA to aparat na film zwojowy typu 120. Aparat produkowany był w latach 1902-1906 przez firmę The ANTHONY & SCOVILL Co. BINGHAMPTON. N.Y.
Aparat jest wykonany ze drewna. Metalowe elementy przysłony i migawki są montowane do drewnianego korpusu. Ma regulowaną przysłonę (aż 3 ustawienia) i migawkę z dwoma czasami (T i 1/10s).
Firma Anthony działała w branży fotograficznej od 1840, a firma Scovill od 1802 roku. Połączyły się one w roku 1901, a w roku 1907 zrezygnowano z nazwy pochodzącej od nazwisk właścicieli i dalszy rozwój firmy przebiegał już pod nazwą ANSCO. W 1928 roku firma ANSCO połączyła się z niemiecką firma AGFA.

Więcej
http://piercevaubel.com/cam/sco.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Ansco
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Ansco
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Ansco_Buster_Brown_No._3
http://www.butkus.org/chinon/ansco/ansco_buster_brown_cameras/ansco_bust...
http://www.historiccamera.com/cgi-bin/librarium/pm.cgi?action=display&lo...
http://www.cameramanuals.org/agfa_ansco/ansco_buster_brown_camera.pdf
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-2324-Anthony%20and%20...

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 

Obiektywy, akcesoria

Umieściłem tu obiektywy i wszelkie inne wyposażenie fotograficzne, które udało mi się zebrać....

Autoknips

Uniwersalny samowyzwalacz z lat 30' mocowany do wężyka spustowego. Jest dosyć kłopotliwy w obsłudze, ale umożliwia ustawianie czasu opóźnienia. Kupiłem go wraz z pudełkiem i dokładną instrukcja obsługi. Trzeba przyznać, że to ciekawa konstrukcja, a jego obsługa jest dość skomplikowana.

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 

Sonnar 2,8/180

Piękny, jasny teleobiektyw z mocowaniem bagnetowym do Praktisixa oraz redukcją do Prakticy (M42).
Obiektyw 180mm, bardzo jasny (2,8!!) z automatyczną przysłoną. Niestety jest dość ciężki - 2,1kg wraz z futerałem. Sprzedawany był razem z futerałom i osłoną przeciwsłoneczną.
W kolekcji posiadam obiektyw s/n7410. Używałem go do Prakticy, w również z tele-konwerterem 2x

Foto1: 
Foto2: 

Tele -converter 2X

Telekonwerter zwiększający długość ogniskowej dwukrotnie. Montuje się go pomiędzy korpus aparatu i obiektyw na gwint M42. Zasadniczo był produkowany do stosowania w aparatach Praktica przez Optisches Werk Weixdorf DDR. Konwerter jest mały i lekki, zapewnia przeniesienie sterowania automatycznej przysłony. Niestety powoduje też, że otwór przysłony jest dwa razy mniejszy niż pokazane jest to na pierścieniu regulacyjnym obiektywu.
Konwerter nabyłem drogą kupna w kraju, który wtedy nosił nazwę DDR, na początku kat 80'.

Foto1: 

Pionyr

Pionyr - popularny aparat dla dzieci produkowany w Czechosłowacji od roku 1940, 1948 lub 1950 (źródła podają różne daty). Jest to kopia francuskiego Photax II Blinde z lat 40. Jest to również odpowiednik naszego Druha, parametry były w zasadzie identyczne. Kupiłem z niesprawna (zablokowaną) migawką, która po oczyszczeniu, smarowaniu i regulacji zaczęła działać. Trzeba przyznać, że mechanizm migawki w Druhu był dużo prostszy. Model posiada regulowaną przysłonę (2 ustawienia), migawkę o jednym czasie 1/50s i B, oraz synchronizację do lampy błyskowej. Na www.camerapedia.org znalazłem nawet model z czasami migawki 1/50, 1/100 i B. Jest to aparat na filmy zwojowe - klatka 60x60 i 60x45. Niestety redukcji na klatkę 60x45 już nie dostałem.

Koszt nabycia aż 32 zł. Nie jest u nas zbyt popularny.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Pionyr
http://pl.wikipedia.org/wiki/Pion%C3%BDr
http://www.suzfoto.com/galleries/gallery2_english.html
http://www.collection-appareils.fr/Dufa/html/pionyr.php
http://www.collection-appareils.fr/Dufa/html/pionyr_marron.php
http://fotografika.andrysstienstra.nl/kamera.php?ID=130&t=e

Foto1: 
Foto2: 

Portrait Hawkeye No2

Pierwszym właścicielem marki Hawk-Eye była firma Camera Boston. W 1890 r. kupił ją Blair Camera Company, a w 1907roku Blaira kupił Eastman Kodak. Kodak utworzył wydział Camera Blair i przeniósł go do Rochester, NY. Produkowano tam nadal aparaty pod marką Hawk-Eyes, ale zazwyczaj były one rozprowadzane jako bonusy i nie zawsze były umieszczane w katalogach. Pewne modele przeznaczone głównie na rynek angielski produkowane były w Wielkiej Brytanii w latach 1927-39. Pod marką Hawkette 2 wyprodukowano równiez pierwszy plastikowy aparat Kodaka. W późniejszych modelach usunięto z marki myślnik i w ten sposób markę zmieniono na Hawkeye.

Model Portrait Hawkeye no 2 produkowany był w 1930 w Wielkiej Brytanii. Nie był bardzo drogi aparat i chyba niezbyt dużo ich wyprodukowano. Aparat ma tekturową obudowę pokrytą tapetą imitującą czarną skóry, ale pasek umieszczony na górze jest już wykonany z prawdziwej skóry (niestety w eksponacie już go nie ma). Wewnątrz korpusu znajduje się prosta konstrukcja z drewniana przednią ścianką, na której zamontowano prostą migawkę oraz obiektyw i blaszany szkielet zapewniający prowadzenie filmu. Pokrywa przednia mocowana jest gwoździami!!!! I co mnie dziwi, w środku znalazłem s/n!!!
Jest przystosowany do filmów zwojowych typu 120 i umożliwia wykonanie 8 zdjęć o formacie 60x90mm. Aparat wyposażono w dwa pryzmatyczne wizjery. Jeden zapewnia widok z góry, a drugi z prawej strony aparatu.
Zastosowano prosty obiektyw typu monokl. W środku umieszczana była reklama filmu Kodak 120 lub Verichrome.

Dane eksponatu:
No 2 Portrait Hawkeye s/n H607. Migawka się nieco zacina, brak uchwytu-paska, wymagał oczyszczenia. Aparat nabyłem drogą kupna za 45PLN.

Więcej:
http://www.brownie-camera.com/hawkeye.shtml
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Hawk-eye_No._2
http://kodak.3106.net/index.php?p=206&cam=1137
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-12111-Kodak_Portrait%...
McKeown, James M. and Joan C. McKeown's Price Guide to Antique and Classic Cameras, 12th Edition, 2005–2006. USA, Centennial Photo Service, 2004. ISBN 0-931838-40-1 (hardcover). ISBN 0-931838-41-X (softcover)

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Widok migawki po zdjęciu przedniej pokrywie. Na drewnianej ściance przedniej zamontowano migawkę (1 czas i B) oraz dwa wizjery.

Foto3: 
Opis3: 

W przedniej pokrywie zamontowano jakiś filtr

Foto4: 
Opis4: 

Przednia ścianka korpusu wykonana jest z drewna. Prowadzenie filmy wraz z mocowaniem szpul filny zrobiono z blachy

Foto5: 
Opis5: 

W pokrywie tylnej zamontowano okienko do obserwacji numeru klatki. Na dole widoczne pokrętło przesuwu filmu.

Praktica/Pentacon

Pierwszą Prakticę zbudowała w 1949 roku Spółka "Mechanik Kamera Werkstätten VEB Niedersedlitz" - poprzednia nazwa firmy "Kamera-Werkstätten Guthe i Thorsch GmbH", która to została założona w 1919 roku przez Benno Thorsch i Paul Guthe w Dreźnie. W roku 1964 przekształciła się w VEB Pentacon Dresden. W 1968 roku do kombinatu włączono VEB Feinoptisches Werk Görlitz. Kombinat był jednym z największych producentów aparatów fotograficznych w Europie. Aparaty ze sterowaniem mechanicznym produkowane były do 1990 roku. Obecnie pod marką Praktica produkowane są aparaty i kamery cyfrowe.
Posiadam w kolekcji kilka aparatów Praktica, w tym również najstarszy model z 1949 roku (pięknie zachowany), a także Pentacon F i Praktinę IIA.

Więcej
http://www.praktica-collector.de/ by Dr. Mike Otto
http://en.wikipedia.org/wiki/Praktica
http://museum.praktica.de/index.php?id=9
http://www.dresdner-kameras.de/index.html
http://praktica-b.org/ Praktica B series cameras, lenses and accessories
http://www.butkus.org/chinon/praktica.htms user manuals in PDF or HTML
http://www.butkus.org/chinon/praktica/praktica_guide/praktica_guide.htm
http://www.praktica-users.com/index2.html Praktica Users
http://www.mflenses.com/content/view/67/29/ Genuine Praktica M42 lens list with review and sample gallery
http://www.retrography.com/ Praktica section at Retrography by Simon Simonsen, Denmark
http://www.photo-manuals.com/manual/praktica : Photo-Manuals.com by Ben Squire
http://www.collection-appareils.fr/general/html/francais.php Pentacon on www.collection-appareils.fr by Sylvain Halgand
http://www.collection-appareils.fr/general/html/listeP_imagettes.php#Pen...

Foto1: 
Foto2: 

Contax D

Plany produkcji takiego aparatu miał już Zeiss Ikon od końca 1930, a wprowadzenie wizjerów z pryzmatem pentagonalnym był kluczowym elementem projektu. Jednak wybuch II wojny światowej uniemożliwił realizację tych idei. Ideę tę zrealizował dopiero Contax S.
Contax S jest to jednoobietywowa lustrzanka małoobrazkowa wprowadzona na rynek przez przez VEB Zeiss Ikon w 1949 roku. Nowy aparat został opracowany pod kierunkiem Wilhelma Winzenburga. To była innowacyjna konstrukcja ze stałym celownikiem z pryzmatem pentagonalnym. Do budowy migawki szczelinowej użyto podgumowanej tkaniny. Aparat ma obiektyw mocowany jest na gwint 42x1 mm, wprowadzony przez Praktiflexa i który to stał się powszechnie używanym standardem. Niestety, budowa Contaxa S nie jest zbyt solidna.
Typowym obiektywem był czarny anodyzowany Biotar 2/5, 8 T produkcji Carl Zeiss Jena. W 1952 roku, aparat został zastąpiony przez Contax D, a w latach 1956-61 produkowano Contax F, występujący również pod marką Pentacon F.

W Contaxie F/Pentaconie F wprowadzono.
* Automatyczne sterowanie przysłoną przez naciśnięcie spustu. Contax F pierwszy wprowadził to rozwiązanie.
* Większe lustro
* Większy klawisz przewijania zwrotnego.
Produkcja Pentacona F została przeniesiona do Kamera Werke w Niedersiedlitz.
W 1956 roku wyprodukowano pewną liczbę aparatów bez oznaczeń i pod innymi markami.
Contax D/Pentagon F jest naprawdę piękny i posiada bardzo interesujący mechanizm migawki. Na uwagę zasługuje montaż roletek, częściowo na wkręty, a nie wyłącznie na klej jak np w Praktice. Natomiast bardzo delikatny jest napęd lustra linką.

Dane eksponatu
Kupiłem body s/n 73043, roletki są w idealnym stanie. Zacina się przełączanie czasów z krótkich na długie, ale smarowanie powinno pomóc. Produkcja z lat 1952-56.
Obiektyw Tessar 2/8/50 s/n 6450025 z półautomatyczną przysłoną. Obiektyw jest nieco nowszy, pochodzi od Pentacona F lub Practicy. W dobrym stanie, tylko prowadnice wymagają smarowania. Cena zakupu 149 zł.

Więcej:
http://www.praktica-collector.de/092_Contax_D_VEB.htm
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Contax_S
http://westfordcomp.com/classics/contax-s/
http://www.taunusreiter.de/Cameras/Praktiflex.html
http://rick_oleson.tripod.com/index-148.html
http://www.pluto.dti.ne.jp/~masaki-k/camera%20Pentacon.htm

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Opis3: 

Na uwagę zasługuje unikalny mechanizm ustawiania czasów migawki

Foto4: 
Foto5: 

Pentacon F (Contax)

Contax S jest to jednoobietywowa lustrzanka małoobrazkowa wprowadzona na rynek przez przez VEB Zeiss Ikon w 1949 roku. Plany produkcji takiego aparatu miał już Zeiss Ikon od końca 1930, a wprowadzenie wizjerów z pryzmatem pentagonalnym był kluczowym elementem projektu. Jednak wybuch II wojny światowej uniemożliwił realizację tych idei.
Nowy aparat został opracowany pod kierunkiem Wilhelma Winzenburga. To była innowacyjna konstrukcja ze stałym celownikiem z pryzmatem pentagonalnym. Do budowy migawki szczelinowej użyto podgumowanej tkaniny. Aparat ma obiektyw mocowany jest na gwint 42x1 mm, wprowadzony przez Praktiflexa i który to stał się powszechnie używanym standardem. Niestety, budowa Contaxa S nie jest zbyt solidna.
Typowym obiektywem był czarny anodyzowany Biotar 2 / 5, 8 T produkcji Carl Zeiss Jena. W 1952 roku, aparat został zastąpiony przez Contax D, a w latach 1956-61 produkowano Contax F, również pod marką Pentacon F.
W Contaxie F / Pentaconie F wprowadzono.
* Automatyczne sterowanie przysłoną przez naciśnięcie spustu. Contax F pierwszy wprowadził to rozwiązanie.
* Większe lustro
* Większe klawisz przewijania zwrotnego.
Produkcja Pentacona F została przeniesiona do Kamera Werke w Niedersiedlitz.
Aparat jest naprawdę piękny i posiada bardzo interesujący mechanizm migawki. Na uwagę zasługuje montaż roletek, częściowo na wkręty, a nie wyłącznie na klej jak np w Praktice. Natomiast bardzo delikatny jest napęd lustra linką.

Dane eksponatu
Kupiłem body s/s 169007 kompletne, ale ze zniszczonymi roletkami i urwaną linka napędu lustra. Cena zakupu 32 zł. Wymiana roletek opisana jest w http://rick_oleson.tripod.com/index-87.html. Mam problemy z zakupem materiałów potrzebnych do naprawy, ale sadzę, że go uruchomię.

Więcej
http://www.praktica-collector.de/100_Contax_F.htm
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Contax_S
http://rick_oleson.tripod.com/index-148.html

Foto2: 
Foto3: 

Praktica KW

Jest to najstarszy model Prakticy produkowany w latach 1949-50. Ogółem wyprodukowano 14 273 sztuk przez Mechanik Kamera Werkstätten VEB Niedersedlitz.
Jest to lustrzanka jedno-obiektywowa z matówką. W osłonę matówki wbudowany jest również celownik ramowy oraz lupkę do ustawiania ostrości. Skromne wyposażenie: brak samowyzwalacza i synchronizacji do lampy błyskowej. Migawka szczelinowa, pozioma o czasach B, 1/2, 1/5, 1/10, 1/25, 1/50, 1/100, 1/200,1/500 z dodatkowym opóźniaczem dla czasów poniżej 1/25s.

Dane eksponatu
Body s/n 034109
optyka Tessar 3,5/50 z gwintem M42x1 s/n 3520974
Egzemplarz mało używany, pięknie zachowany. Wymagał tylko konserwacji (smarowania).
Koszt nabycia 130 zł

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/KW
http://camerapedia.wikia.com/wiki/KW#Praktica
http://www.praktica-collector.de/082_Praktica.htm
http://www.butkus.org/chinon/praktica.htm

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 

Praktica L endoskope

Jest to unikatowa seria Prakticy L. Sprzedawana była bez obiektywu, z konwerterem do aparatu endoskopowego. Aparat produkowany był przez Kombinat VEB Pentacon Dresden w latach 1969-75, liczba wyprodukowanych jest nieznana, jak również dokładniejsze daty produkcji. Nawet Mike Otto (www.praktica-collector.de ) tego nie ustalił. Okres produkcji przyjęto jak dla modelu L. O skali produkcji świadczy fakt, że aparaty oznakowane nie poprzez grawerowanie, a jedynie nalepką.
Podobnie jak model L jest to lustrzanka jedno-obiektywowa z pryzmatem. Migawka szczelinowa, metalowa o pionowym ruchu. Czasy migawki B, 1/1, 1/2, 1/5, 1/10, 1/25, 1/50, 1/100, 1/200,1/500, 1/1000. Synchronizacja do lampy dla 1/125s

Dane eksponatu
body bez numeru
Egzemplarz używany, sprawny. Kupiony bez adaptera.
Koszt nabycia 59 zł

Więcej
http://www.praktica-collector.de/169_Praktica_L_Endoskopie.htm
http://www.butkus.org/chinon/praktica/praktica_l/praktica_l.htm
http://www.dresdner-kameras.de/praktica/praktica-endoskop/praktica-endos...

Foto1: 

Praktica MTL 3

Praktica MTL 3 jest jednoobiektywową lustrzanką produkowaną przez przez Kombinat VEB Pentacon Dresden . Głównym konstruktorem aparatu był Rolf Noack. Aparat produkowany był masowo w latach od grudnia 1984 do lutego 1986 (źródło Mike Otto). Dokładnej liczby wyprodukowanych aparatów nie udało się ustalić. Konstrukcja oparta jest o modele LTL3 i Super TL 1000.
Konstrukcja jest bardzo solidna i zawiera parę zaawansowanych funkcji. Wymienne obiektywy mocowane są gwintem M42x1. Aparat wyposażono w wertykalną metalową migawkę szczelinową. Jest to wspaniała konstrukcja obliczana na na 25 lat pracy. Migawka umożliwia jedna gałką ustawianie czasów od 1 s do 1/1000 sek i B. Zapewnia synchronizacje z elektronicznych lampami błyskowymi dla 1/125 sek .

Pomiar światła i wizjer
Wbudowany światłomierz MTL 3 jest zintegrowany z lustrem. Dlatego tak ważne jest z utrzymanie lustra w dobrym stanie, lepiej go nigdy nie dotykać. Wskaźnik po prawej stronie wizjera wskazuje poprawność ekspozycji. Umieszczona w dolnej części aparatu bateria rtęciowa (już nie produkowana) 1.35V typu PX 625 zasila wyłącznie światłomierz MTL 3. Przełącznik obok spustu migawki ustawia przysłonę i uruchamia pomiar światłomierzem. W ten sposób oszczędzamy zużycie baterii. Czarny klin po lewej wskazuje że film nie został jeszcze przewinięty.

Obiektywy
Standardowy obiektywem w zestawie z aparatem był Pentacon 50mm f/1.8 montowany na gwincie M42x1. Przełącznika auto na obiektywie umożliwia lub blokuje sterowanie przysłoną spustem migawki. Przy opcji auto mamy przysłonę zawsze w pełni otwartą, otwór zmniejsza się do ustawionej wartości dopiero po naciśnięciu spustu migawki. Zastosowano powlekane soczewki, filtry mocowane są na gwint drobnozwojowy M 49 .

Dane techniczne:
Migawka – szczelinowa - mechaniczna z roletkami metalowymi o ruchu pionowym
wizjer -z pryzmatem pentagonalnym i soczewką Fresnela z mikrorastrem i podziałem obrazu na matówce wizjera, stałe ustawienie dla oka
Szybki naciąg filmu , system ładowania filmu Pentacon Loading-System
X-synchronizacji do flesza (1/125s), gorąca stopka nad pryzmatem pentagonalnym

Dane eksponatu z kolekcji
Aparat dostałem w bardzo dobrym stanie od Andrzeja C.W pełni sprawny, nie było tylko baterii.
Body s/n 84865
Obiektyw: Pentagon auto 1,8/50 mutli coating bez s/n

Więcej
http://www.praktica-collector.de/211_Praktica_MTL3.htm
Notes about Praktica MTL-3 http://www.kyphoto.com/classics/prakticanotes.html
http://camerapedia.wikia.com/wiki/MTL_3
MTL-3 on www.collection-appareils.fr by Sylvain Halgand http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-11096-Pentacon_Prakti...

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Widok z góry.

Foto3: 
Opis3: 

Widok z tyłu, widoczny system ładowania filmu.

Praktica MTL5B

Praktica MTL5B jest to lustrzanka jedno-obiektywowa produkowana w latach 1984-86 przez Kombinat VEB Pentacon Dresden, a od 1985r. VEB Pentacon Dresden Betrieb des Kombinates Carl Zeiss Jena. Ogółem wyprodukowano 81 699 sztuk.
Aparat wyposażono w pryzmat z soczewką Fresnela oraz metalową, pionową migawkę szczelinową. Czasy migawki to B, 1/1, 1/2, 1/4, 1/8, 1/15 1/30, 1/60, 1/125, 1/250,1/500, 1/1000. Aparat wyposażono w pomiar światła za obiektywem i synchronizację do lampy błyskowej typu X - (1/125). Konstrukcja zbliżona do Prakticy super TL 1000.

Dane eksponatu
body s/n 345811
optyka Pentacon 1,8/50, gwint M42x1
Egzemplarz używany, sprawny. Wymagał tylko wymiany baterii z oczyszczeniem styków.
Koszt nabycia 170 zł

Więcej
http://www.praktica-collector.de/211d_Praktica_MTL5.htm
http://www.butkus.org/chinon/praktica/praktica_mtl_5/praktica_mtl_5.htm
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard.php?id_appareil=...
http://camerapedia.wikia.com/wiki/MTL_5

Foto1: 

Praktica Nova

Prakticę Nova produkowano w latach 1964 - 1967. Konstrukcja powstała na bazie Prakticy IV i V, czyli pierwszych modeli Prakticy z pryzmatem pentagonalnym. Konstruktorem aparatu był Herbert Welzel. Praktica Nova miała już dźwignie szybkiego naciągu filmu przeniesioną z dołu korpusu na jego górę. Spust migawki został przeniesiony na przód korpusu, funkcję tę przejęto z Contax S-Zeiss Ikon. Praktica Nova - wersja B miała wbudowany światłomierz selenowy.
Aparat wyposażono w poziomą migawkę szczelinową, sterowaną mechanicznie, z roletkami z podgumowanej tkaniny i z przełącznikiem prędkości na szybkie i wolne czasy. Czasy migawki : B, 1/2, 1/4, 1/8, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250, 1/500. Migawkę tego typu stosowano też w starszych modelach Prakticy.

Dane eksponatu
Producent - VEB Pentacon Dresden Kamera- und Kinowerke
body s/n 200761 - wersja bez światłomierza
Obiektyw Tessar 2,8/50 s/n 7022962
Aparat nabyłem pod w latach 70 za ciężkie pieniądze, i używałem do końca ubiegłego wieku....w obiektywie zacina się przysłona, uszkodzony naciąg filmu (nie działa licznik).

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Praktica_Nova
http://www.praktica-collector.de/150_Praktica_nova_knob.htm
http://www.butkus.org/chinon/praktica/praktica_nova_i/praktica_nova_i.htm

Foto1: 

Praktica PL nova I

Piękny aparat produkowany od roku 1967 przez VEB Pentacon Dresden Kamera- und Kinowerke; a od roku 1968 przez Kombinat VEB Pentacon Dresden. Wyprodukowano 136 400 aparatów.
Jest wyposażony w poziomą migawkę szczelinową z roletkami z podgumowanej tkaniny o czasach B, 1/1, 1/2, 1/4, 1/8, 1/15 1/30, 1/60, 1/125, 1/250,1/500. Stosunku do poprzednich modelu są duże zmiany w konstrukcji migawki i dużo trudniejszy serwis. Aparat wyposażono w szybki naciąg i dwa gniazdka do synchronizacji (X i M). Nazwa PL pochodzi od zastosowanego szybkiego systemu ładowania filmu "Pentacon load".
Kupiłem kompletne body, ale niestety po niefachowym montażu. Aparat był zablokowany, a przekładnie złożone w niewłaściwej pozycji. Na razie tylko częściowo działa.

Dane eksponatu
body s/n 309101
Cena zakupu to ok. 10zł (kupiłem 3 aparaty hurtem)

Więcej
http://www.praktica-collector.de/157_Praktica_PL_nova_I_cut.htm
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Praktica_PL_nova_I
http://www.cameramanuals.org/praktica_pdf/praktica_nova_i-2.pdf
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-12608-Pentacon_Prakti...

Foto2: 

Praktica super TL3

Aparat był produkowany w od marca 1978 to stycznia 1980 przez Kombinat VEB Pentacon Dresden. Wyprodukowano prawie 100 000 egzemplarzy. Konstruktorem był Rolf Noack. Aparat był wyposażony w metalową, pionową migawkę szczelinową o czasach B, 1/1, 1/2, 1/4, 1/8, 1/15 1/30, 1/60, 1/125, 1/250,1/500 z synchronizacją typu X dla 1/125s.
Wizjer stanowił pryzmat pentagonalny z soczewką Fresnela i mikrorastrem, aparat miał także wbudowany pomiar światła TTL (za obiektywem) i samopowrotne lustro.

Dane o eksponacie
S/n 245327
Body nabyłem drogą kupna w stanie uszkodzonym (zablokowany i naciąg nie działa) za ok 10zł. To nie tak tanio mając na uwadze, że sprawne body można nabyć od 30zł.
Naprawić mi się jeszcze nie udało, czeka w kolejce.....

Więcej
http://www.praktica-collector.de/199_Praktica_super_TL3.htm
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Praktica_super_TL_3
http://www.praktica-users.com/cams/l/mtl3.html
http://www.kyphoto.com/classics/prakticanotes.html

Foto1: 

Praktina IIA

Praktina II A to profesjonalna lustrzanka jednoobiektywowa produkowana w latach 1958-1960.
Ogółem wyprodukowano 24 848 sztuk przez Mechanik Kamera Werkstätten VEB Niedersedlitz.
Jest to lustrzanka jedno-obiektywowa z pryzmatem. Bogate, na tamte czasy wyposażenie: samowyzwalacz, synchronizacja do lampy błyskowej, dodatkowy celownik lunetkowy. Konstrukcja poziomej migawki szczelinowej znacznie różni się od stosowanych w aparatach Praktica z tego okresu i posiada szerszy zakres czasów. Czasy migawki B, 1/1, 1/2, 1/5, 1/10, 1/25, 1/50, 1/100, 1/200,1/500, 1/1000.

Dane eksponatu
body bez numeru
optyka Flexogon 2/50, bagnet s/n 5253834
Egzemplarz używany, zacięty samowyzwalacz, pogięte pierścienie obiektywu, futerał w kiepskim stanie. Doprowadzono do sprawności.
Koszt nabycia 50 zł

Więcej
http://www.praktica-collector.de/110_Praktina_IIA_B.htm
http://www.praktina.com
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Praktina_IIA
http://www.butkus.org/chinon/praktica/praktina_iia/praktina_iia.htm

Foto1: 
Foto2: 
Opis2: 

Czasy migawki ustawiano pierścieniem umieszczonym pod gałką naciągu filmu.

Foto3: 
Opis3: 

Z lewej strony pryzmatu dodano celownik optyczny

Foto4: 
Opis4: 

Obiektyw montowany na bagnet. Z prawej strony widoczne okno celownika optycznego

Foto5: 

Revueflex - Zenit 3M

Revueflex była marką pod którą niemiecka sieć Foto-Quelle sprzedawała aparaty innych producentów. Sprzedawano aparaty głównie kilku firm japońskich Chinon i Cosina, jak również rosyjskiego państwowego zakładu KMZ, (aparaty Zenit). W latach 60’-Foto-Quelle sprzedawał również aparaty Petri i aparaty Konica.
W kolekcji posiadam aparat Revueflex produkowany przez KMZ od roku 1967, ale bardziej znany jest on pod marką Zenit 3M.
Zenit 3M jest jednoobiektywową lustrzanką 35mm SLR produkowaną przez KMZ w latach 1962 - 1970. Wymienne obiektywy mocowane są na gwint 39mm.
Ma skromne wyposażenie, a jego parametry techniczne są następujące:
- Migawka szczelinowa, o poziomym przebiegu i czasach 1/500, 1/250, 1/125, 1/50, 1/30 i B.
- wyposażony jest w samowyzwalacz i
- gniazdo synchronizacji lampy błyskowej (X lub M przełączane) i zapewniające pracę przy 1/30 s.
Aparat nie miał światłomierza, samopowrotnego lustra, a przysłonę przestawiało się ręcznie. Ale w latach 60’ była to najtańsza lustrzanka jednoobiektywowa i dlatego był to poszukiwany aparat.

Dane eksponatu
Revueflex (Zenit 3M), Producent KMZ, Made in USSR
body s/n 68014309
Optyka: Helios 44, 2/58 s/n 8004776
Cena nabycia 72,01 zł. Aparat był w zasadzie w dobrym stanie, ale wymaga smarowania i regulacji (źle działa migawka dla 1/30s i B).

Więcej
http://www.camerapedia.org/wiki/Zenit
http://www.camerapedia.org/wiki/Zenit_3M
http://www.camerapedia.org/wiki/Revueflex
http://www.collection-appareils.fr/krasno/html/revueflex.php
http://www.collection-appareils.fr/krasno/html/zenit_3M.php
http://www.retrography.com
http://www.xs4all.nl/~tomtiger/Zenit3m.html
http://www.sovietcams.com/index.php?1280226414
http://www.rus-camera.com/camera.php?page=zenit&camera=zenit3
http://www.sovietcamera.fr/
http://www.butkus.org/chinon/russian/zenith-c/zenith-c.htm

Foto1: 

Revueflex 1000S

Pod marką Revueflex Foto-Quelle sprzedawała w Niemczech aparaty wybranych marek z Japonii (Chinon i Cosina) oraz i Rosji (Zenity z KMZ). Revueflex 1000S była to właściwie wersja japońskiego Chinon CS (produkowanego od 1976r). Jest to typowa lustrzanka jednoobiektywowa z pryzmatem pentagonalnym i wbudowanym światłomierzem CDs. Konstrukcja zbliżona jest do Praktiki, ale korpus jest nieco grubszy i inaczej umieszczono spust migawki. Revueflex 1000S nie jest często spotykany na rynku.

Dane techniczne:
Lustranka jednoobiektywowa
początek produkcji 1978
film typu 135, klatka 24x36 36 klatek
Mocowanie obiektywu M42x1
Migawka szczelinowa z metalowymi roletkami o pionowym ruchu i czasach 1s -1/1000 i B
Sychronizacja do lampy błyskowej X i M
Światłomierz CDs (pomiar za obiektywem) czułość filmu ustawiana od 25ASA do 3200ASA (15 do 36 DIN)
Zasilanie światłomierza – bateria 1,35V typ PX13/PX625

Dane eksponatu:
Revueflex 1000S – body bez obiektywu s/n 173169
Sprawny nabyłem drogą kupna za 28pln+ koszty wysyłki. Aparat zalicza się do rzadko występujących.

Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Revueflex
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard.php?id_appareil=...
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Chinon_CS
http://www.butkus.org/chinon/chinon/cs/cs-splash.htm
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard.php?id_appareil=...

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 
Opis5: 

Gniazda do synchronizacji umieszczono w dość nietypowym miejscu.

Six-20 Brownie Junior

Jest to prosty box produkowany przez Eastman Kodak Company w Rochester NY, USA od lutego 1934 do pażdziernika 1942. W USA kosztował 2,25USD.
Produkowany był w paru wersjach z czarnym frontem i z wzorem geometrycznym w stylu z frontem w stylu Art Deko. Produkowana była również wesja ze stałą przysłoną. Do mojej kolekcji trafił model eksportowy produkowany w latach 1933-37 i wyróżniający się brakiem oznaczenia modeli na froncie.
Konstrukcja wykonana z blachy na zewnątrz oklejona skórą ekologiczną.

Dane techniczne:
Film: zwojowy typu 620
Wymiary kadru 55 x 80mm (2 1/4' x 3 1/4')
Migawka: centralna, 1 czas i T
Przysłona: 2 otwory
Objektyw: monokl
Celownik: 2 zwierciadlane celowniki

Manual
Aparat dostałem od Miłosza, wymagał drobnych napraw.

Więcej na :
http://camerapedia.wikia.com/wiki/KODAK_Six-20_Brownie_Junior
http://www.brownie.camera/six_20_brownie_junior_export_model.htm
http://www.brownie.camera/
http://www.geh.org/fm/Brownie/htmlsrc/me13000608_ful.html#topoftext
http://www.brownie-camera.com/69.shtml
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-11943-Kodak_Six-20%20...

Foto1: 
Opis1: 

Front, wersja eksportowa

Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 

Six-20 Kodak Model C

Opracowany na podstawie wcześniejszego Kodaka Six-20 , aparat ten zachowuje ze starszego modelu chromowane paski w stylu Art Deco i czarne szkliwo na deklu górnym i dolnym oraz pokrywie migawki, ale teraz posiada uproszczony mechanizm wysuwania obiektywu i ramowy składany wizjer. Na swojej stronie Michaël Koning informuje, że aparat produkowano w latach 1933-1937 z różnymi obiektywami i migawkami. Na stronach kolekcjonerskich znlazłem jedynie zdjęcia modeli z migawką Gautiera, jedynie na stronie Sylvaina Halganda znalazłem kartę katalogową aparatu z migawką Compur. Tam też podano, że że model C z migawką Compur i obiektywami Kodak lub Tessar Zeiss produkowany był w 1938r.
Aparat odkupiłem od kolegi z poważnie uszkodzoną migawką i nieco pogiętym mechanizmem wysuwania obiektywu. Ale podoba mi się...

Dane eksponatu:
Model : Six-20 Kodak Model C
Kategoria: na film zwojowy typu 620
Format klatki: 6 x x9 cm
Migawka: Compur o czasach T, B, 1, ½, 1/5, 1/10, 1/25, 1/50, 1/100, 1/250
Przysłona 4,5 do 32
Obiektyw: oznakowanie nieczytelne
s/n - 209258
Cena zakupu 30pln

Więcej:
http://kodak.3106.net/index.php?p=217&cam=1566
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-20542.html
http://collectiblend.com/Cameras/Kodak-Eastman/Kodak-Six-20.html
http://kodak.3106.net/index.php?p=217&cam=1566
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Kodak

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 
Foto6: 
Foto7: 

Smena

Smena jest popularnym aparatem małoobrazkowym z celownikiem lunetkowym opracowany i produkowanym przez GOMZ. Od 1957 r. był także produkowany w MMZ. Smena produkowany był w co najmniej 15 wersjach, aż do roku 1990.
Smena miała bakelitowy korpus i został wyposażony w obiektyw o trzech soczewkach (Cooke triplet) z centralną migawką. Wczesne wersje miały oddzielne dźwignie migawki na obiektywie i przycisk zwalniający licznik klatek na górnej części korpusu, późniejsze modele wyposażone były w jeden przycisk na obudowie łącząc obie funkcje. Smena, jak również wszystkie nowsze modele nie mają powrotnego przesuwania filmu i zawsze należy stosować dwie kasety.

Dane techniczne
Typ: aparat z celownikiem
Producenci: GOMZ i MMZ
Rok rozpoczęcia produkcji: 1953
Film: 35mm typ 135
Obiektyw: trójka T-22 1:4,5 / 40mm
Kąt widzenia: 57 stopni
Minimalna odległość: 1,3 m
Migawka: Szybkość 1 / 10 sek. do 1 / 200 sek. i B
Przysłona: 1:4,5 do 1:22
Samowyzwalacz: brak
Przesuw filmu: pokrętło
Gwint statywu: 3 / 8 "

Dane eksponatu z kolekcji
s/n 453830
Egzemplarz sprawny.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Smena
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-12526.html by Sylvain Halgand

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 

Smena 6

Smena 6 jest aparatem małoobrazkowym, wyposażony w trzysoczewkowy obiektyw Triplet T-43 40mm f / 4 z powlekanymi soczewkami. Był produkowany od 1961 do 1969 przez jedną wytwórnie, ale mająca kolejno 3 nazwy GOMZ, LOOMP i LOMO, . Smena 6 produkowana była w 8 wersjach i 12 wykonaniach. Wyprodukowano 1 992 546 egzemplarzy, Ponadto jego cena w 1961 roku wynosiła 13,5 rbl. Ponadto w latach 1962-61 produkowana była identycznie wyglądająca Smena 5 bez samowyzwalacza, synchronizacji do flesza i z mniejszym zakresem czasów migawki. Aparat nie posiadał możliwości zwrotnego przewijania filmu, film przewijany był z kasety do kasety.

Dane techniczne:
Plastykowy korpus: waga: 300g,
Celownik lunetkowy,
Obiektyw: LOMO T-43 40mm f / 4
Wielosegmentowa przesłona, zakres regulacji: f/4-f/16,
skala i pierścień regulacyjny z przodu obiektywu
Zakres regulacji ostrości: 1-11m i inf
Ustawianie ostrości: ręcznie, brak dalmierza
Migawka centralna listkowa napinana ręcznie o zakresie regulacji szybkości
1/15-1/250 i B
Spust migawki: na górnej pokrywie, aparat umożliwia podwójną ekspozycji jednego kadru,
Licznik zdjęć,
Samowyzwalacz,
Pamięć czułości filmu ustawiana ręcznie,
Gniazdo synchronizacji flesza,
Gniazdo statywu: 3/8.

Dane eksponatu z kolekcji:
Smena 6, producent LOOMP(prawdopodobnie to późniejszy LOMO) s/n 359200
Rok produkcji- 1962-63 (źródło http://www.ussrphoto.com)
Obiektyw LOOMP T43 4/40
Aparat nabyłem drogą kupna za 5,99PLN + koszty przesyłki. Aparat był właściwie sprawny, zacinał się samowyzwalacz i wymagał tylko oczyszczenia i smarowania samowyzwalacza.

Więcej:
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Smena-6
http://www.fotoua.com/1camera.php?usl=4&usl1=smena&st=7in&rd=4&seek2=15&...
http://www.sovietcams.com/index.php?34446274
http://www.sovietcams.com/index.php?1095738881
http://www.ussrphoto.com/Wiki/default.asp?WikiCatID=71&ParentID=1&Conten...
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-5689-Gomz_Smena%206.html

Foto1: 
Opis1: 

Pierścień na górnej pokrywie to pamięciówka do zapamiętywania czułości włożonego filmu, czarno-białego oczywiście....

Foto2: 
Foto3: 
Opis3: 

Z prawej strony samowyzwalacz i gniazdo synchronizacji flesza, z lewej widać s/n

Foto4: 
Opis4: 

Film był przewijany z kasety do kasety.

Foto5: 

Smena 8M

LOMO Smena 8m jest popularnym aparatem produkowanym od roku 1970 w Związku Radzieckim. Jest to jeden z ostatnich modeli produkowany do roku 1990, ale dostępny jeszcze w sklepach na początku lat 90’. Aparat jest bardzo prosty, bez automatyki, robi zdjęcia na filmie 35 mm o dobrej jakości jak na plastikowe pudełko. Nie ma także dalmierza. Wyposażony jest w licznik klatek i gniazdo do synchronizacji do lampy błyskowej.
Natomiast niezbyt wygodne jest ręczne naciąganie migawki przed każdym zdjęciem.

Dane eksponatu z kolekcji
brak s/n
Egzemplarz sprawny

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Smena-8M
http://www.kataan.org/smena manuals (English)
http://cameras.alfredklomp.com/smena8m/manual/index.htm Manual (Russian)
http://cameras.alfredklomp.com/smena8m/ Alfred's Smena 8m
http://www.lumieresenboite.com/collection2.php?l=2&c=Lomo_Smena_8M
http://www.sovietcamera.fr/smena8m.htm
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-1445-Gomz_Smena%208M.... by Sylvain Halgand

Foto1: 

Smena Symbol

Smena Symbol jest aparatem małoobrazkowym, wyposażony w trzysoczewkowy obiektyw LOMO T-43 40mm f / 4 z powlekanymi soczewkami. Był produkowany od 1973 do 1993 przez LOMO w Leningradzie (obecnie Sankt Petersburg), Rosja. Szacowana produkcja to dziesiątki milionów.
Smena Symbol jest to ulepszona wersja Smeny 8M z dźwignią przesuwu filmu (zamiast pokrętła), a w połączenie z szybkim naciągiem migawki, sprawia, że aparat jest znacznie szybszy i wygodniejszy w użyciu. Aparat w końcu wyposażono w blokadę zabezpieczająca przed zrobieniem 2 zdjęć na jednej klatce. Synchronizację flesza zapewnia kontakt w stopce (w sankach aparatu).
Obiektyw - podobnie jak Smena 8M - wyposażony jest w symboliczne skale: symbole pogody i dodatkowe podziałki prędkości migawki, a skalę odległości uzupełniono symbolami. Numeryczną skalę szybkości migawki od 1/15-1/250 + B umieszczono w dolnej części obiektywu.

Dane eksponatu z kolekcji
brak s/n
Aparat dostałem od Mikołaja (prawdziwego, nie świętego), był sprawny.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Smena_Symbol
http://www.commiecameras.com/sov/simplecameras/index.htm
http://www.mattdentonphoto.com/cameras/smena_symbol.html
http://www.thecamerasite.net/07_Viewfinder_Cameras/Pages/smena.htm
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-12741-Gomz_Smena%20Sy...
http://www.sovietcams.com/index.php?1584582124
http://www.rus-camera.com/camera.php?page=smena&camera=smenasymbol

Foto1: 
Foto2: 
Foto3: 

Start B

Aparaty Start produkowane były w WZFO (Warszawskich Zakładach Fotooptycznych) w kilku wykonaniach:
• START w latach 1954-1960
• START II w latach 1960-1965
• START B w latach 1960-1967
• START 66 w latach 1967-1970
• START 66S w latach 1970 – 1980
Był to pierwszy produkowany po II wojnie światowej w Polsce aparat fotograficzny (lustrzanka dwuobiektywowa) typu Rolleicord. Był niestety dużo prostszy od produkowanego w Czechosłowacji aparatu Flexaret.

Dane techniczne
• format negatywu 6x6
• obiektyw celowniczy tryplet Emitar 3,5/75
• obiektyw zdjęciowy tryplet Emitar 3,5/75
• przysłona od 3,5 do 22
• migawka centralna: B, 1/15, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250
• gniazdo synchronizacji lampy błyskowe
• przesuw błony pokrętłem, w sposób płynny z obserwacją licznika umieszczonego na tylnej ściance aparatu i bez synchronizacji z migawką (umożliwiał wykonywanie wielokrotnych ekspozycji na tej samej klatce)
• lupa do dokładnego ustawienia ostrości na matówce
• minimalna odległość fotografowania: 1 metr
• dodatkowy celownik ramkowy

Dane eksponatu
W kolekcji posiadam egzemplarz z body bez s/n i obiektywem zdjęciowym Euktar 75/3,5 s/n 02016 i obiektywem celowniczym Euktar 75/3,5 s/n 00558

Aparat nabyłem drogą kupna sprawny za 138,50PLN.

Więcej
http://pl.wikipedia.org/wiki/Start_%28aparat%29
http://www.aparaty.tradycyjne.net/recenzja,40.html
http://foto.recenzja.pl/Subjects-index-req-viewpage-pageid-9.html
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Warszawskie_Zak%C5%82ady_Fotooptyczne
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Start_%28TLR%29
http://www.optyczne.pl/182.1-artyku%C5%82-Historia_WZFO_%E2%80%93_czyli_...
http://polishcameras.com/start.htm
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard.php?id_appareil=...

Foto1: 
Opis1: 

Spust migawki znajdował się z lewej strony, a wyżej dzwignia naciągu migawki. Aparat nie był zabezpieczony przed dwukrotna ekspozycją klatki. Z prawej strony pokrętło do ustawienia ostrości.

Foto2: 
Opis2: 

Z lewej pokrętło do przewijania filmu.

Foto3: 
Opis3: 

Lupa wspomagała ustawianie ostrości

Foto4: 
Opis4: 

Wnętrze aparatu

Foto5: 
Opis5: 

Przy kiepskim oświetleniu można było korzystać z celownika ramkowego

Welta Vario

Niemiecki aparat miechowy na kasety o wymiarach kadru 110x85. Dostawca aparatu był Foto-Drogeria Blettermann Eberswalde, Eisenbahnstrasse 14. Aparat wyposażony jest w migawkę Vario o czasach 25, 50, 100, B, T oraz obiektyw Anastigmat „Prima“ 1:6,6 F=135.
Migawkę Vario opracowała firma Gauthier z Calmbach w 1912 roku. W 1929 konstrukcja została zmodernizowana. Od 1917 roku produkowała je równie francuska firma Gitzo pod markami 'Platos', 'Plavicos', 'Vistar', 'Gitzo.
Producenta obiektywu oraz korpusu mnie nie udało mi się ustalić. Ale dostałem e-maila od Dietera, który ma w swojej kolekcji 350 aparatów. Dieter wyjaśnił mi, że producentem aparatu jest firma Welta-Kamera-Werk z Freital-Sachsen koło Drezna i działająca pod tą marką od 1919. Firma została założona w 1914 jako Weeka-Kamera-Werk przez Waltera Waurich i Theodora Webera.
Danke schön Dieter!!.
Pomimo dalszych poszukiwań zdjęcia identycznego aparatu nie udało mi się znaleźć. Aparatów na kasety jest znacznie mniej niż na filmy zwojowe. Wygląda na to, że aparat produkowano w niewielkiej liczbie przed 1930r. Zastanawia mnie jednak, że podobnych apraratów trochę występuje. Oficjalnie uznany za pierwszy masowo produkowany aparat w Związku Radzieckim tj. Efte1 jest niemal identyczny. Widać, że jest to składak z oryginalnych sprowadzonych podzespołów (migawka Vario i obiektyw). Efte1 produkowany był w latach 1929-30 przez "Foto-Trud" i nie wyprodukowano ich wiele. Ale konstrukcja jest bardzo zbliżona do mojego eksponatu.
Aparat kupiłem z jedną kasetą celowniczą (z matówką) za 163 zł. Jest w dobrym stanie. Kasetę filmową dokupiłem później. Jest w zasadzie od Voigtländera, ale pasuje.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Gauthier
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Welta
http://www.poulbenn.com/Photo-Cinema_72/Appareil-photo-plaque-soufflet-G...
http://www.sovietcams.com/index.php?-938590765

Foto1: 
Opis1: 

Spust migawki z lewej strony. Z prawej obracany wizjer.

Foto2: 
Opis2: 

Widok przez kasetę celowniczą.

Foto3: 
Foto4: 
Foto5: 
Opis5: 

Tabliczka sprzedawcy

Zenit TTL

Zenit TTL jest to popularna małoobrazkowa lustrzanka jednoobiektywowa produkowana w zakładach "KMZ" (Krasnogorsk) od 1977 roku do 1985 oraz w zakładach "BeLOMO" od 1980 do 1982 r. Ogółem wyprodukowano ok. 2 600 000 aparatów. Aparat wyposażony był w pozioma migawkę szczelinową z roletkami z podgumowanej tkaniny i czasach B, 1/30, 1/60, 1/125, 1/250, 1/500. Wyposażony był w pomiar światła za obiektywem, samowyzwalacz i synchronizację do lampy błyskowej.

Dane eksponatu
W kolekcji posiadam egzemplarz z body s/n 82183453 i obiektywem Helios 2/58 - z gwintem M42x1 (taki sam jak stosowanym w Prakticach).
Dostałem aparat sprawny od Lecha.

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Zenit_TTL
http://www.rus-camera.com/camera.php?page=zenit&camera=zenitttl
http://www.collection-appareils.fr/x/html/page_standard_eng.php?id_appar...
http://www.butkus.org/chinon/russian/zenith_ttl/zenith_ttl-splash.htm
http://anusf.anu.edu.au/~aab900/photography/cameras/zenit.htm

Foto1: 

Zorkij C

Aparat jest kopią aparatu Leica II produkowanego w Niemczech w latach 30'. Kopie Leicy produkowane były od roku 1934 na Ukrainie pod marka FED (powstałą od imienia patrona - Feliks Edmundowicz Dzierżyński), a od 1949 roku w fabryce KMZ w Krasnogorsku. Aparat Zorkij 1 produkowany był w paru wykonaniach, jednym z nich był Zorkij C. Aparat ma migawkę szczelinową z roletkami z podgumowanej tkaniny o czasach B, 1/25, 1/50, 1/100, 1/250, 1/500s. Aparat wyposażony jest w celownik lunetkowy z dalmierzem oraz synchronizację do lampy błyskowej o regulowanym płynnie wyprzedzeniu zapłonu. Cecha charakterystyczną aparatu jest wysuwany korpus obiektywu.

Dane eksponatu
Producent KMZ Krasnogorsk
Model 1951
body s/n 56039209
Obiektyw Industar 22 3,5/50 s/n 6072735
koszt nabycia 86zł 10gr - aparat był sprawny

Więcej
http://camerapedia.wikia.com/wiki/Zorki_S
http://jay.fedka.com/
http://zorki1c.com/camera/cameralist.html
http://www.collection-appareils.fr/x/html/appareil-11382.html
http://cameras.alfredklomp.com/zorkis
http://www.oldtimercameras.com/butkus/stock/Model.asp?Model=10801&ModelP...

Foto1: 
Opis1: 

Osłona obiektywu jest oryginalna

Foto2: 
Foto3: 
Opis3: 

Obiektyw jest wysuwany, dzięki temu aparat jest bardzo płaski

Foto4: 
Opis4: 

Ładowanie filmów nie było zbyt wygodne

Światłomierze

Światłomierz jest urządzeniem, które dokonuje pomiaru oświetlenia w celu ustalenia odpowiednich parametrów ekspozycji dla ujęcia. Analogowe przyrządy pomiarowe z fotokomórka selenową będącą źródłem napięcia były najczęściej stosowane w popularnych modelach światłomierzy stosowanych przez fotoamatorów. Nie wymagały baterii do zasilania, ale ogniwo selenowe zmieniało parametry w wyniku starzenia.
Później stosowano bardziej czułe fotoogniwa wykonane z siarczku kadmu (CdS), których działanie polegało na zmianie rezystancji przy zmianie oświetlenia. Światłomierze służą do pomiaru światła odbitego od fotografowanego obiektu, lub też światła padającego (pomiar przez białą półprzezroczysta płytkę). Światłomierze CdS wymagały stosowania baterii, ale ich czułość była wielokrotnie większa niż światłomierzy selenowych.
Na zdjęciu Logaphot model 1955 (fot. Flickr)

Więcej
http://www.butkus.org/chinon/flashes_meters.htm
http://www.photo-manuals.com
http://www.jollinger.com/photo/meters/index.html

Foto1: 

Addiphot

Ocena warunków ekspozycji jest dość trudna dla amatorów. Addiphot jest małym przyrządem do subiektywnej oceny oświetlenia produkowanym przez HC Lange w Niemczech w 1936 roku. Był produkowany, w co najmniej w pięciu kolorach: niebieski + biały, czarny + biały, czarny + czerwony, czarny z białymi znaczeniami i czarny z czerwonymi znaczeniami. Wcześniej, w latach 30', firma produkowała podobny przyrząd o nazwie Logaphot. W 1950 brytyjska firma Photax produkowała podobny przyrząd pod marką Addex.
W Polsce w larach 60 i 70 produkowano okrągłe suwaki do obliczania warunków ekspozycji, użytkownik oceniał stopień zachmurzenia, ustawiał miesiąc, godzinę, czułość filmu i dostawał wynik. Niestety mój stary się nie zachował, a innego jeszcze nie nie udało się zdobyć.

Przyrząd nabyłem drogą kupna za całe 25 PLN.

Więcej:
http://lightmetermuseum.com/Light%20meters/Addiphot%20black+red/
http://www.lungov.com/wagner/c/049c.html
http://photobutmore.de/vintagephoto/belichtungsmesserfrueh/

Foto1: 
Foto2: 

Leningrad 6

Leningrad 6 jest popularnym światłomierzem produkowanym w ZSSR a latach 70'.
Jest to światłomierz typu CdS wyskalowany w DIN i Gost (czy ktoś pamięta co to były za jednostki). Natomiast brak jest powszechnie używanych obecnie ASA. Ciekawym rozwiązaniem jest celownik z wizjerem w środku tarczy. Pozwala to na precyzyjny pomiar światła odbitego. Ma 2 zakresy przełączane mechanicznie, a wynik pomiaru odczytujemy na wskaźniku magnetoelektrycznym i ustawiamy na tarczy. Przesuwając półprzezroczysty, biały filtr możemy mierzyć również światło padające. Zasilany jest baterią typu RC53 (625A) o napięciu 1,35V. Jest wykonany z czarnego tworzywa sztucznego i wyposażony jest w czarny skórzany etui. Konstrukcja jest zbliżona do niemieckiego Weimar lux cds.
Parametry
zakres czułości filmu od 6 do 33 DIN (2,8 do 1400 GOST).
Otwór przysłony od 1,4 do 45
Migawka 1/2000 sekundy do 2 minut
Egzemplarz z kolekcji wykorzystywany był intensywnie przez mojego kolegę Pawła. Dostałem światłomierz sprawny, niestety futerał nie przeżył...

Więcej
http://cameras.alfredklomp.com/leningrad7/
http://www.commiecameras.com/sov/lightmeters/

Foto1: 

Swierdłowsk-4

Swierdłowsk-4 jest jednym z najbardziej popularnych światłomierzy produkowanych w ZSSR. Zastosowano w nim fotoelement CdS, co pozwoliło uzyskać świetną czułość. Natomiast dzięki zastosowaniu jako wskaźnika diody LED światłomierz ma małe gabaryty i jest niewrażliwy na wstrząsy. Światłomierz jest przystosowany do pomiaru światła odbitego i padającego i posiada optyczny celownik ułatwiające precyzyjne ustalenie obszaru mierzonego. Pomiaru dokonujemy przez obracanie gałki z kalibrowanym potencjometrem i obserwacji diody LED. Pomiaru dokonujemy przy wciśniętym klawiszu zasilania.
Parametry:
Czułość od 6 do 3200 ASA
czasy migawki 1/2000s do 2h
otwór przysłony od 1 do 45
Zasilanie 3-4V
Światłomierz dostałem od Pawła.

Więcej
http://cameras.alfredklomp.com/sverdlovsk4
http://www.commiecameras.com/sov/lightmeters/

Foto1: 

Weimar lux cds

Jeden z bardziej popularnych światłomierzy produkowanych w DDR. Miał świetną czułość i szeroki zakres ustawień. Szeroki zakres pomiaru uzyskano przez zastosowanie dwóch zakresów pomiarowych przełączanych mechaniczną przysłoną. Czułość filmu regulowana była od 6 ASA do 25 000 ASA!!!, za zakres czasów migawki ustawiany był 1/4000s do 8h!!!. Nie udało mi się dokładnie ustalić zakresu dat produkcji, ale używałem takiego w latach 70'. Czułość miał świetną, ale wskaźnik magnetoelektryczny był bardzo czuły na wstrząsy i włos wskaźnika zawieszał się. Mój był naprawiany wielokrotnie... Dodatkowym problemem było stosowane ogniwo rtęciowe PX13 o napięciu 1,35V i od dawna nie produkowane....
Producent VEB Uhrenwerk Weimar DDR

Więcej
http://www.aphog.de/downloads/zubehoer/Weimarlix_Cds.pdf

Dokumentacja
Weimar lux cds manual, niemiecki

Foto1: